Check hom

#VuilbekVrydag. Rodney Rude – McDonalds

In Vuilbek Vrydag deur griffinRek jou bek

Dis 15:00 en Welkom by #VuilbekVrydag! Skop jou naweek af met ‘n oor vol vuil, komplimente van Rodney Rude McDonalds, ‘n Austaliaanse comedian wat nou al ‘n ballie van 75 jaar oud is. Hy het sy comedy career begin deur met bestaande songs sy lyrics rond te fok.

Kom ons check wat hy tune oor McDonalds:

Deel met jou tjommies!

    griffin#VuilbekVrydag. Rodney Rude – McDonalds
    Check hom

    High Maintenance – daai bra wat die duiwel se blaarslaai aflewer

    In Snotstories deur griffinRek jou bek

    deur Melt Sieberhagen
    Almal is deesdae ‘n televisie-ekspert. Want almal kyk televisie. Almal loop ook elke dag, maar jy sien nie hoe mense met totale selfvertroue in die openbaar konstante opinies, opmerkings en oordele rondgooi oor ander mense se manier van loop, waar hulle loop of hoe hulle op die verkeerde manier loop nie. En almal het ‘n opinie oor televisie. Hierdie is nie ‘n resensie nie. Dis ‘n voorstel. Wel, eintlik net ‘n skimp.

    Met die beskikbaarheid van streaming is “binge watching” nou die nuwe catchphrase. Stop jouself so vol televisie soos ‘n kind homself by ‘n rooikoeldrankpartytjie vol kaaskrulle stop. Het iemand nou al die Afrikaanse word vir ‘binge watching’ gepatenteer? Jy kan nou 8 seisoene van ‘n reeks kyk en dit is jou natuurlike, demokratiese reg. Mense het hard geveg vir jou reg om te kan kies waarop jy jou tyd wil spandeer. Dis jou TV. Jou subscription. Dis selfs jou reg om braai spice oor die popcorn te gooi as jy wil.
    Anyway, daar is ‘n pakhuis vol reekse daarbuite en jy kan ure van jou lewe belê, as jy ure het. Sommige van ons moet egter nog werk ook, en dis waar ‘n lekker klein, kort reeks soos High Maintenance inkom. Net ses episodes in ‘n season. So jy hoef nie ‘n dokterbriefie te kry om te sien hoe dinge eindig nie. Die hoofkarakter in die storie is die paar kuite van ‘n ou wat dagga verkoop in New York. (Seker tegnies gesproke die ou self, maar sy delivery vehicle is ‘n fiets, so dis beslis sy kuite wat die hardste werk). In elke episode ontmoet ons die verskeidenheid karakters wat hom bel vir n bietjie kleurvolle kool. Gewone mense, buitengewone mense en mense wat die klassifikasie vir “mense” ook maar net-net maak. Maar almal gelink aan die hoofkarakter.

    Okay, maar laat ons nou eerlik wees: “Hoofkarakter” is dalk ‘n bietjie van ‘n oorskatting van die man. Wat seker eintlik die idee is. Hy’s net die goue draadjie wat deur alles loop, maar daar is ‘n episode of twee waarin hy skaars feature. Die reeks gaan beslis nie net oor hom nie. Kyk, dis nie vir sensitiewe siele nie. Eksplisiet en aweregs, maar erg vermaaklik. Dis lekker om te sien hoe ander mense lewe. En alhoewel hierdie mense as ‘gewoon’ beskou kan word in die konteks van New York waarin ons hulle ontmoet, is hulle alles behalwe garden-variety normaal.

    Die hoofkarakter het nie eers ‘n naam nie, en as jy meer bewyse soek dat die reeks glad nie oor hom gaan nie, is die feit dat selfs IMDB sy karakter “The Guy” noem nogal ‘n goeie aanduiding. Seker nie ‘n slegte manier om dinge te doen nie, aangesien Ben Sinclair, wat die hoofrol speel, ook die skrywer en regisseur is. Wel, een van hulle. Hy’t die reeks geskryf en geregisseer saam met sy vrou, Katja Blichfield. Hulle is nou besig om saam te werk aan die tweede reeks, maar as eks-man en eks-vrou. Ek hoop die feit dat die verhouding nie meer is wat dit was nie, het nie ‘n slegte effek op die nuwe season nie, want die twee van hulle het daarin geslaag om ‘n blik op ‘n wye verkseidenheid kulture in die Groot Appel te gooi.
    Ons kort meer ‘vignette’-erige TV reeks. ‘n Mens het nie altyd dae van jou lewe om te belê in die eskepades van ‘n wetenskap-onnie wat in sy onnie meth kook nie. High Maintenance is drie ure van jou lewe wat jy met liefde sal opgee. Dalk sommer ses, want die verskeidenheid karaktes en storie-in-‘n-storie stories, maak dit ideaal om sommer weer te kyk.

    So sit terug, skop jou skoene uit en bel die ou wat jou giggelgras kom aflewer. Dis tyd vir High Maintenance…

    Op Showmax sal jy altyd iets vind om te kyk wat binne jou smaak val. Duisende ure se vermaak waardeur jy kan rondkrap. Sign hierso op vir ‘n 14-dae free Showmax trial om te sien presies wat ons bedoel.

    Deel met jou tjommies!

      griffinHigh Maintenance – daai bra wat die duiwel se blaarslaai aflewer
      Check hom

      Vat Vyf! Week 11 van 2018 – Oz val vir fake news, Liefling zaber Nadine en Bloem se model is Moss te maer

      In Wat is nuus? deur PK MalherbeRek jou bek

      1. Wanneer dit by padveiligheid en spoed kom, wil ‘n mens nou wragtag nie vr ‘n ieder en elk preek nie, maar die hel is los vir ‘n 51-jarige pastoor wat hierdie week naby Vanderbijlpark vasgetrek is toe hy 236km/h in ‘n 120 km/h-sone gery het. In sy Mercedes-Benz S350. Moet nogals ‘n groterige en welgestelde gemeentetjie wees. Ek wens ek het maar net ‘n tiende van sy inkomste gehad. Either way, die pastoor is later op borgtog van R1 000 vrygelaat. Bid jou aan. Die Gautengse Verkeersdepartement het motoriste gewaarsku om by die spoedgrens te hou deur die Bybel nader te sleep om hul vermaning oor ‘n gejaag te staaf en het verwys na Habakuk 14:5 waar daar duidelik staan: “Moenie.”

      2. Steve Hofmeyr is hierdie week in ‘n hospitaal opgeneem na hy vir 4 ure lank ‘n dratie gekap het met ‘n foto van Peter Dutton in sy een hand en toe van uitputting inmekaar gesak het. Dutton is die Australiaanse minister wat hierdie week aangekondig het sy land ondersoek tans moontlikhede om die visas van wit boere wat uit Suid-Afrika wil fokof, te fast-track. En die einste Dutton is skynbaar ook redelik bekend daarvoor dat hy nie mal is oor die kleur swart nie, nie eers vir begrafnisse nie. Alhoewel dit verblydend is dat die Wallabies soort van omgee, sit ons steeds met die ou probleempie aan hierdie kant van die draad waar spoed nie juis hoog op die agenda is nie. Veral na ‘n video op sosiale media versprei het van ‘n lakse regeringswerknemer waar sy veronderstel is om iemand se paspoort te stempel, maar haar aandag dan deur haar foon afgelei word en sy die paspoort sommer twee keer stempel. Sulke aandagafleibaarheid. Dis regtig nie iets om mee te spot nie en baie mense sukkel met geel lorries wat stadig by my kantoorvenster verbyry. Suigstokkies. Warmwater-enema. Hmmmm.
      3. ‘n 25-jarige vrou van Durban is hierdie week in hegtenis geneem nadat sy na bewering ‘n valse saak teen Stephen Hawking by die polisie aanhangig gemaak het. Wag, ekskuus. ‘n Valse saak teen ‘n dooie man. Volgens die vrou het sy in Februarie ‘n vergadering met die oorledene gehad en hy het homself aan haar ontbloot. En waar meeste ontbloters gewoonlik nie ‘n ereksie het tydens die ontbloting nie, is hierdie man al stokstyf en koud sedert April 2016.

      4. Hande op almal wat gewonder het wat van Derick Hougaard geword het. Niemand nie? Tuff. As ek hiermee moet saamleef, then I’m taking you down with me. Loftus se Liefling is mos so twee of drie jaar terug geskei van Bobby-met-boobs. Maar die man het duidelik ‘n ding vir sangeresse. Sit jy, Amor? Ek het gesê sangeresse. Hy en sangeres Nadine (gaan Google dit) koer meer as twee jagse duiwe met spuitpoep op ‘n standbeeld vir mekaar op sosiale media en laat daai tipiese “Sit jy neer, nee sit jy neer, nee sit JY neer” gesprekkies amateuragtig lyk. Toe sy ‘n foto van kos op Twitter plaas en liries raak oor hoe tuff dit is om dit te maak sonder dat hy by die huis is, toe respond hy met sulke #ekverdienjounie. Ek het laas soveel gekots by ‘n Nicholis Louw “vertoning.”

      5. ‘n Jong model van Bloemfontein mag dalk net “The Next Big Thing” wees. Maar dan gaan sy fokken moet begin ietsie eet. Twee keer ‘n dag as sy kan. Haar naampie is Ansolet Rossouw en daar word bespiegel dat sy die volgende Kate Moss kan wees. Want Moss. Wat is dit met almal se “sy kan die volgende what-what wees.” Fok. Ek kan die volgende dokter in Binnelanders wees. Ek kan die volgende Lego-blokkie wees waarop jy trap. Ek kan die volgende Jurie Els wees. Dalk nie. Dalk. Ek het ‘n opvoutafel wat voor ‘n OK opgeslaan kan word, so ek is halfpad daar. Laat Ansolet net Ansolet wees mense. Sy is haar eie mens. Fok Kate Moss. En heaven knows, I wouldn’t mind. Maar Ansolet is geel lorries wat stadig by my kantoorvenster verbyry. Suigstokkies. Warmwater-enema. Hmmmm.

      Deel met jou tjommies!

        PK MalherbeVat Vyf! Week 11 van 2018 – Oz val vir fake news, Liefling zaber Nadine en Bloem se model is Moss te maer
        Check hom

        Rolbees Reviews Volume II – ons Spotify alweer

        In Rolbees Reviews deur Rolbees1 Eiertjies

        Griffin het gister ‘n detailed artikel geskryf oor Spotify maar ek wil ook net eers vinnig noem hoe befok dit is! Ek het nog altyd gemakliker gevoel voor ‘n CD of vinyl player as op meeste digital music services. Google Play het dinge makliker gemaak, maar ‘n paar tjommies (including Griffin wat my op hulle family package gesit het) moes my amper begin force om dit te gebruik. Ek het nog met die eerste Rolbees Reviews compilation, soos ‘n dinosaur, met ‘n spreadsheet en links na iTunes gewerk.

        Goeie fok, Spotify het nou alles kom verander in een dag! Dit het my nie eens lank gevat om hierdie playlists te maak nie. Dit was net so paar ure, terwyl ek anyway in die songs verlore geraak het. Ek het al die songs wat ek kon kry op Spotify en wat op die eerste compilation is (2015 -2016 se reviews) ook sommer opgesit.

        Ok, so ek gaan nie te veel kak praat vandag nie – hierdie is die tweede compilation vandat ek begin reviews skryf het vir Watkykjy. As vriende by my crib kom braai, speel ek baie van hierdie tunes. Dis gewoonlik of mense wat in die rock scene is, of diegene wat nie naastenby ‘n idee het wat in die scene aangaan nie. Dis absoluut befok vir my om te sien hoe verbaas local musos en die clueless mense is oor wat alles daar buite is en wat ek alles review.

        Hierdie is net ‘n snapshot van (en terugblik na) tunes wat op albums is wat ek review het; van so einde 2016 tot nou toe. Dis alles songs wat ek nog steeds geniet. Van Medicine Boy/Lucy Kruger and the Lost Boys se donkerder dream noise tunes tot LA Cobra se retro “hair metal” glam rock, Aidan Martin se epic folkin’ rock tot Stone Jets se catchy pop met soul. The Sick Leaves se album, Traveling with Charlie is seker een van die mees underrated albums wat ek nog gehoor het. Daar is steeds bands wie se tunes wat nog nie gelaai is nie en ek al dit later add. Maar ja, ek kan nie al hierdie goeie musiek in mense se kele afdruk nie maar ek kan seker fokken probeer?

        Al die songs op hierdie tweede compilation is nie net die produk van uitstekende songwriting, hardewerk en talent nie, dit bevat ook iets wat ek nie kan verklaar nie; my subjektiewe smaak of inner antenna vang dit net loud en clear op. Die ironie is Spotify, so befok as wat dit is, gaan nie local musos financially genoeg sustain nie – dis net ‘n awesome marketing tool. Die downside van digital musiek is dat die monetary value  nie meer is wat dit was nie. Die waarheid is music het intrinsic value want dis art; dis net die overload van keuses en die huidige distribution sisteem wat die value diminish.

        As jy musos financially wil support, koop maar tog steeds hulle CDs en ander merch en gaan kyk hulle live shows ook. Enjoy!

        Deel met jou tjommies!

          RolbeesRolbees Reviews Volume II – ons Spotify alweer