Check hom

Vat Vyf! Week 45 van 2018 – die Oos-Kaap word die Doos-Kaap

In Wat is nuus? deur PK MalherbeRek jou bek

1) Politici. Die fokweet. Gee vir hulle die pinkie en hulle gryp die hele hand. So kom ons breek ‘n lansie vir Minister van Binnelandse Sake, Malusi Gigaba. Want hierdie week het hy die pinkie vir Suid-Afrikaners gebied. Kom ons gryp albei sy hande en LOL vir hom. Toe Mbuyiseni Dlozi van die EFF hierdie week in die parlement vir President Cyril Ramaphoas noem dat daar dalk aan sekere lede van die parlement selfone sonder kamera’s gegee moet word, was Gigaba se reaksie om sy pinkie te lig. Pinkie lig word mos maklik met klein pielietjie sindroom vereenselwig. Nogals riskant vir iemand van wie daar ‘n selfoonvideo versprei is van waar hy ‘n dratie vang. Dom donner. In fact, ek begin al vir Fikile Mbalula mis.

2) So gepraat van blanks skiet… ‘n man is hierdie week gearresteer toe hy ‘n juwelierswinkel in Brakpan probeer beroof het met ‘n toy gun. Nou kyk, van daai speelgoedgewere is moerse realisties. Maar dis Brakpan mense en ek vermoed selfs Roy Orbison sou kon sien dis ‘n fokken fake. Ewenwel, toe ‘n werknemer van die winkel vroegoggend oopsluit, het hy haar met die gun binnetoe gedwing. Sy het ongesiens die panic button gedruk en sekuriteit was op die toneel voor jy kon sê “Hande in die lug want ek’s terug op die brug.” Wat my gat se deksel is though, is die polisiewoordvoerder wat op record is dat die man gearresteer is op aanklagte van diefstal en die besit van ‘n wapen. ‘n Plastiekwapen. Hierdie manne speel nie rond nie.

3) Naamsveranderinge is weer vars onder bespreking, hierdie keer in die Oos-Kaap. Port Elizabeth en Uitenhage, kom asseblief na die verhoog toe. Voorgestelde nuwe name vir PE is Gqebera, I-Bhayi, Nelson Mandela City en Jurie Elsville. Die voorstelle vir die Port Elizabeth Internasionale Lughawe is Nelson Mandelabaai Lughawe, Nelson Madela Lughawe, Raymond Mhlaba Lughawe, Sipho Hashe Internasionale Lughawe, David Stuurman Internasionale Lughawe, die Khoi-San Internasionale Lughawe en Jurie Els Landingstrook. En Uitenhage, julle kan dalk binnekort bekend staan as Garden Town (I shit you not), Kariega, Tolofiyeni, Kamesh en Jurie Els City. Hahahahaha, ok, die Jurie Els goedjies is sommer ‘n grap. Maar dan weer, so is die fokken beheptheid met naamsveranderinge in hierdie land.
4) ‘n Leerling aan die Kimberley Boys High School se einde-van-die-jaar opgewondenheid is effe afgewater nadat hy geskors is omdat hy ‘n bottel water op sy onderwyseres se kop uitgegooi het… ten aanskoue van al sy klasmaats. Duidelik ‘n mannetjie wat in ‘n klas van sy eie is. Veral noudat hy geskors is en sy eksamens by die distrikskantoor moet skryf. Dit sal die bogsnuiter leer. Graad 9 en hy is effe gevak.

5) 69. Baie mense se gunsteling Bryan Adams geassosieerde somer. Baie mense se gunsteling nompies-nompies posisie. Maar Emile Ratelband van Nederland wil niks met 69 te doene hê nie. In fact, die 69-jarige dring daarop aan sy ouderdom op sy geboortesertifikaat verander moet word na iets in die 40s want dis hoe oud hy voel. Hy reken dis dieselfde as mense wat geslagsveranderinge ondergaan en glo dat dit sy kanse om ‘n romantiese sielsgenoot te vind, aansienlik sal verbeter. Wat ook al Emile rook kan nie wettig wees nie, but we want some. Laat die boef van Brakpan na ‘n Dux-leerling lyk.
Place your ad here

PK MalherbeVat Vyf! Week 45 van 2018 – die Oos-Kaap word die Doos-Kaap
Check hom

Dooie blomme, vuil wasgoed en ‘n bietjie Vaseline…

In Snotstories deur Watkykertjie bydraeRek jou bek

Deur Melt Sieberhagen
‘n Goeie movie is een wat jy kan kyk en jouself in kan verloor sonder om te wonder “Hoe’t hulle dit reggekry?” of “Hoekom sou dit nou gebeur?”. Ek weet nie wat die Afrikaanse weergawe van “suspension of disbelief” is nie. Dalk die “skorsing van sinisme”, of so iets. Wat dit ook al mag wees, dit help nie om altyd te hard en diep te dink oor hóé jou vermaak voor jou beland het nie. Ons is verbruikers, hart en siel daarop ingestel om ons vermaak te verorber, maar partykeer kan dit nogal lekker wees ‘n ‘n insae te kry in hóé daardie stukkie vermaak voor ons beland het.

So, welkom by die storie-agter-die-storie-se-storie uitgawe van die WatKykJy Showmax.

Die jaar is so te sê ‘n vlietende gedagte en oudergewoonte het Showmax weer seker gemaak daar is oorgenoeg Afrikaanse flieks om jou te help om daardie boud-vormige duik in jou rusbank nog dieper te maak. Eerstens is hierdie jaar se oes van die beste korts en kort-kortfilms. Net vir die record, ‘n kort-kortfilm is nie ‘n film wat kort-kort wys nie. Dit is net ‘n nog korter formaat as die standard 24 minute outjies wat inkom op so 12minute.

Dis nog nie almal met Cowboy Dan, Axis Mundi, Fluit Fluit en Kloof wat eers in Januarie hulle opwagtig maak. Vir nou is daar o.a. Milan Murray se Kromkieriefontein wat weggestap het met die toekenning vir beste teks, asook Benjamin wat uitgesonder is vir sonderlinge tegniese prestasie. Maar kom ons gesels weer oor daardie “agter die skerms” storie met verwysing na een van die kort-kortfilms. Die Leeftyd van ‘n Orgidee het aan regisseur Mari Borstlap die prys vir beste kort-kortfilm besorg. Hierdie is so kuns as wat kuns kan kom met veteran akteur en legend Wilson Dunster wat met bitter min woorde en ‘n pakhuisie vol emosie na die partytjie toe kom en sorg vir ‘n visuele en emosionele ervaring wat selfs jou ouboet wat pas teruggekeer het van sy unlicensed cage fighting oefening af sal laat gryp vir ‘n tissue.

Weereens is hierdie ‘n geval van ‘n eindproduk waarin jy net al die mooi raaksien en byvoorbeeld nooit wonder “Waar kom al die orgideë vandaan nie?”
Wel, raai wat: Uit my flippin huis uit! Jip. My huis. (Lees: Flat in Kaapstad).
Jy sien, ek deel my lewe en my space met iemand wat uitmaak van werk op movies. Maryke Nel was jare gelede verantwoordelik vir die art department of een van die eerste Silwerskerm-wenners “Toevlug”. Die regisseur van daardie betrokke movie, Christiaan Olwagen, het nou al groot vollengte nommers soos “Johnny is nie dood nie” en “Kanarie” die lig laat sien, so daar’s seker nie veel van ‘n misterie rondom hoekom dit gewen het nie.

Intussen het sy aanbeweeg na groot produksies soos Homeland (ons het Clare Daines se bed gekoop), Tomb Raider (ek het saam met Alicia Vikander rolbal gespeel) en The Red Sea Diving Resort (dit kom volgende jaar en dit lyk baie lekker). So, sy ken van movies. En toe die navraag kom of sy die kunsregie van Leeftyd sal doen, was dit dadelik ‘n uitgemaakte saak. Kyk, ek wil nie te veel van die movie weggee nie, maar gelukkig is die naam so obvious en ‘on the nose’ as moontlik, so as jy teen hierdie tyd uitgefigure het dat dit gaan oor die leeftyd van ‘n orgidee… Wel, kry vir jou ‘n goue ster.

Om dit egter te bewerskstellig, was ons huis vir ‘n goeie ses weke vol orgideë, almal in verskillende fases van vrekkerigheid. Daar was ook proefnemings met plante in die vrieskas, plante in die oond, plante in die micorwave. Alles om te sien op waffer verskillende maniere ‘n orgidee moer te gestuur kan word. Ons huis was naderhand so propvol orchids, ek wou sommer ‘n winkel oopmaak en dit “Totes Orchies” noem.

Om dan ‘n paar maande na die tyd, met die laaste plantbrommers wat nog in ons sitkamer rondvlieg opsoek na die plante, uiteindelik die movie te siene te kry, was nogal ‘n ervaring. Ja, dit was moeite. Ja, ek wil nie weer ‘n orchid sien nie. Maar goeie genugtig: Dit was alles die moeite werd. Die art design neem mooit die movie oor nie. Trouens, saam met Wilson Dunster se ongelooflike spel en Mari Bortslap se eenvoudige, dog treffende teks, kom alles byeen vir ‘n visuele ervaring wat jou so reg in die gevoelens tref. So as jy volgende keer weer ‘n movie kyk, dink dalk vir ‘n oomblik aan die props wat gebruik word, die klere wat gedra word en die plekke waar daar verfilm is. Dit was alles gewone plekke en goeters, maar mense wat hulle storie ken het dit opgecharge tot die pragtige prentjies wat jy sit en geniet.

Die Silwerskermfees roem hulleself ook daarop dat hulle jong talent help identifiseer en ‘n geleentheid skep vir die ontwikkeling daarvan. Wel, min voorbeelde is so effektief soos Bennie Fourie en Vuil Wasgoed. Toe ek vir Bennie in 2014 ontmoet het tydens ‘n workshop in Hoedspruit, was hy besig om te beplan aan sy Silwerskerm kortfilm Vuil Wasgoed. Duidelik het hy ‘n goeie job van die beplanning en die uitvoering gedoen, want drie jaar later is die kortfilm tot ‘n vollengte weergawe verwerk en nou is hierdie speelfilm ook deel van Showmax se Afrikaanse fliek-aanbod vir die feesseisoen. Met regisseur Morne du Toit (Die outjie van die All Gold advertensie wat so lekker kon “Thirty-six-thhhh” – wat terloops ook hierdie afgelope week verjaar het nou actually 36 is) aan die stuur van sake, is ‘n heerlike donker komedie.

As jy jouself kan oortuig dat die hele premise van ‘n afgetjopte vinger in ‘n baadjie se sak tot soveel drama en konsternasie kan lei, is jy sorted vir ‘n lekker vinnige, mal, hoë energie Afrikaanse komedie. Selfs al is dit vir jou ‘n bietjie dik vir ‘n daalder, kan jy nog steeds lekker kyk. Dis goed gedoen, goed gespeel en basies lekker. (Die teks kon gedoen het met nog ‘n edit of twee voor daar begin skiet is, though. “Ek het jou rug” is nou nie juis die beste Afrikaanse weergawe van “I’ve got your back” nie…)

Op ‘n heel ander vlak (serebraal en emosioneel gesproke), is Vaselinetjie. Hierdie movie is gebaseer op Anoeschka von Meck se gelyknamige roman en vertel ‘n rou, eerlike verhaal van familie, verwydering en emosionele oorlewing teen die immer-Suid-Afrikaanse agtergrond van kleur en vooroordeel. Om nou te wil gaan staan en simpel of snaaks wees oor hierdie movie, sal net disrespekvol wees. So Sela. Checkit:

En laastens is daar Modder en Bloed. As jy dink die mees onlangse rugby toets tussen die Springbokke en Engeland was hectic, dan moet jy hierdie uitcheck:

Dis die Boereoorlog en dis rugby. Dis Engelse en Boere. Dis ‘n moerse stretch of the imagination, maar dis Sean Else. As ‘n mens die land kon oortuig dat De La Rey die unsung hero van die oorlog was, kan jy hulle seker oortuig ‘n skepskop op St Helena kon die pyn van verloor verswelg…

Ek, persoonlik, gaan eerder weer na Die Leeftyd van ‘n Orgidee kyk.

Daar is tonne se Afrikaanse vermaak om jouself mee besig te hou hierdie naweek. Die weer is deesdae so onvoorspelbaar dat jy maar net sowel vir die hele naweek in jou sweat packet pant voor die TV kan verkeer. Moenie eers worry as dit vir ‘n rukkie warm word nie, want dit sal vinnig weer koud word. Nowherevember is hier!

Loop Sluit aan by Showmax se free 14 dae trial ure en ure se Afrikaanse vermaak.  Jy kan vir 14 dae lank verniet kokkenodge en deur ure se kykgenot krap en dan besluit of jy wil aansluit teen R99 per maand. Kanse is baie goed dat jy jou subscription sal wil hou. 

Watkykertjie bydraeDooie blomme, vuil wasgoed en ‘n bietjie Vaseline…
Check hom

Monstroid – kief Kaapse stoner rock

In Rolbees Reviews deur RolbeesRek jou bek

Wat het ons vandag op die spyskaart? Niks anders nie as ‘n gerookte, wasige desert rockband vanuit Slaapstad. Hulle naam is Monstroid en hierdie is hulle 2017 album release genaamd Set 1. Check, dis uit-en-uit stoner rock maar hulle fokus meer op daai unieke Palm Desert en California klank, sou ek sê.

Ja, julle hardcore fans van bands soos Kyuss kan bietjie anaal raak as ons leuke daai California sound sommer so onder die breër stoner rock genre gaan staan en ingooi. Whatever, dudes. As jy in die seventies grootgeword het gaan jy anyways Black Sabbath, Hawkwind, Deep Purple en Blue Öyster Cult influences duidelik in hierdie musiek hoor. Maybe selfs Led Zeppelin ook.
So, meer moderner stoner rock was nooit ‘n totale heruitvinding van die rock and (roll) wiel nie. Die latere bands van die nineties se musiek was meer soos ‘n natuurlike progressie of evolusie na dié sound(s) toe wat ons vandag ken. Net soos die sixties en seventies rock bands evolve het uit die blues uit. Julle ken die geskiedenis mos.

Stoner rock is meestal gerafelde kitare, distorted bass met ‘n lekker groove, melodieuse vocals en bedonderde tromme. Monstroid is no different. Dra Monstroid by tot enige verdere evolusie wat stoner rock aanbetref? Nie rêrig nie, maar hulle gee ‘n respekvolle huldeblyk aan die bands wat hulle geniet en beïnvloed het oor die jare. Kyuss, Fu Manchu, Queens of the Stone Age en Truckfighters, onder andere.
At least probeer Monstroid nie soos daai fokken ander band net een spesifieke band se sound namaak (en dit dan ook nog downplay) nie. Nee, hulle inkorporeer eerder verskillende klanke en influences van al daai trailblasers, wat die genre ontwikkel het, in hulle offering in. Monstroid gee ten minste die genre hulle eie interpretasie en dis baie belangrik vir my, want daar is niks kakker as blatante onoorspronklikheid nie. Behalwe miskien as jy onoorspronklik is én musiek gaan leen én nie die nodige erkenning gee aan diegene by wie jy dit geleen het nie.

Dit het Monstroid twee jaar geneem om hierdie album klaar te maak en dis ‘n ware passion project wat ‘n klomp tjommies saam aangepak het. Wayne op kitaar en lead vocals, Larry op baskitaar en vocals, Andrew op rhythm kitaar, perkussie en vocals en Steven moer die tromme faktap. As jy ‘n fan van rock musiek oor die algemeen is gaan jy hierdie geniet, maar as jy die classic stoner of desert rock bands gereeld luister (en volg) gaan jy dié band fokken love en ek vermoed ook gereeld live wil kokkenodge.

Lekker tunes op die album? Lost in the Haze skop so af met ‘n riff wat amper te naby is aan Sabbath se Paranoid maar darem op sy eie voete kan staan. Die vocals is naby aan John Garcia s’n (ek neem aan Wayne sing so mooi) en die kitare het soms kief Josh Homme tones daar beet. Rocket is ‘n kick ass instrumental met high pitched guitar solos en drumming. My Mind is weer ‘n stadiger tune met ‘n Alternative Americana guitar riff en ‘n lekker vocal melodie. Die song Cruiser se vocals is ietwat helderder (en minder gritty) en dis ‘n lekker catchy roadtrip tune.

Check gerus die hele album uit!

RolbeesMonstroid – kief Kaapse stoner rock
Check hom

Bregje Heinen – Woensdag se warm bokkie

In Warm Bokkies deur griffinRek jou bek

Nederland het ‘n hele paar hot supermodels opgelewer en Bregje Heinen is een van hulle. Sy is ontdek deur ‘n scout vir Salva Models op Hyves, ‘n Nederlandse social network wat in 2004 gestig is en wat eventually gekak het omdat Facebook beter is. Bregje het in 2011 saam met ons eie Candice Swanepoel oor Victoria’s Secret se planke geloop en ook hulle panties vir julle ge-model.

Sê nou saam in jou beste Nederlandse aksent: “Bregje, breng me je tieten! Ik wil ze aanraken.”

Place your ad here

griffinBregje Heinen – Woensdag se warm bokkie