Check hom

PK van die maand: Mei 2017 – Gretha Wiid

In Wat is nuus? deur PK Malherbe2 Eiertjies

PK. Afkorting vir perdekrag. Of poskantoor. Maar hier by Watkykjy, verkies ons die Poesklap-weergawe. En elke maand gaan ons een lekker stywe PK uitdeel aan iemand wat uit sy of haar pad gegaan het om die nasie kollektief af te pis. Soos in fokken all-the-way pappa.

Mei se PK gaan aan ons eie Angus Buchan in drag, Gretha Wiid.
Dis nou die kaskenner. Kaskenner? Ja man, soos in is jy in die kas of uit die kas uit? Is jy the real deal of is jy kammakastig. As jy ‘n tottie het, hou jy van Kasper of Kassandra? So paar jaar terug het die kastige kaskenner boekies met die naam Lyfslim vir Seuns en Lyfslim vir Meisies geskryf waarin sy in karavaantaal 9 – 13-jariges kasty met haar breedvoerige kennis oor die moeilike grootwordjare. Jy weet, as jy agterkom jy het meer hare op plekke as hare op jou tande om haar boekies met ‘n kasarm vol kak kaf te draf. Sy het ‘n hele pienk kasteel mense de moer in gehad toe foto’s van ‘n bladsy of twee uit die boekies op Facebook geplaas is waarin sy toe reken jy kan gay raak van klavierspeel en skaakspeel en as jou pa dood is of as jou pa jou nie liefgehad het nie. Oorvereenvoudig ek? Miskien, but when in Rome… Liewe Gretha, die woord is gayregte. Nie gayverkeerde. Soos wat dit gebeur in rugby as die straight manne (want net straight mans speel rugby) baklei of gestraf word, moet ons dalk vir Gretha koelkas toe stuur. Gaan dink bietjie oor jou woorde en sieninge tannie. Want op die ou end is dit maar ‘n geval van straight of stryd…

Kom kry vir jou enetjie… kas-dwa!

Deel met jou tjommies!

    PK MalherbePK van die maand: Mei 2017 – Gretha Wiid
    Check hom

    The Rutles is die 70s se Weird Al Yankovic

    In Rolbees Reviews deur RolbeesRek jou bek

    Wanneer jy gatvol is vir die pad werk toe. Of jy is gatvol vir al die politici se kak. Of vir jou eie “moer my” gesig en ronde rolle om jou lyf. As jy jou baas by die fokken venster van die vierde vloer wil afbliksem. As jou laaste verhoging in 2009 was en jou girl laat is en jy is nou op die sweetlys. As jy jou boyfriend uit jou huis en in die knaters moes skop en met al sy besittings by die trappe af moes gooi want hy het jou beste vriendin gespyker, in die kamer langsaan, terwyl jy besig was om ‘n kak te vang en jy hulle gedempte hygkrete steeds kon hoor tussen al jou onstellende goorpensgeluide. As die ekonomie jou aan die kort krulhaartjies beetkry en alles gaan verkeerd op een slag, ten spyte van alle goeie bedoelinge en almal wil jou blameer vir alles, en jou laaste sjokolade in die laai by die werk het net spoorloos verdwyn en jy weet voor jou heilige siel dis daai etter van die IT department maar hy smile net asof hy vertraag is as hy jou sien….

    Dan is daar net een ding wat jou sal opcheer: ‘n Komiese polivinielchloriedplaat! Vinyl Richie het alweer vir my ‘n skat geleen en soos oudergewoonte is dit iets waarvan ek nog nooit gehoor het nie. The Rutles se debut plaat gedruk in 1978. Ja fok, die plaat is al weer ouer as meeste van julle. Al ooit gehoor van Monty Python? Ek is ‘n moerse fan en incidentally ook van Eric Idle maar ek het nooit geweet hy was hierby betrokke nie. The Rutles het begin as ‘n fiktiewe band “gestig” deur Eric Idle en Neil Innes in ‘n kort skets vir Idle se Britse televisie komedie Rutland Weekend Television wat uitgesaai was tussen 1975 en 1976 op BBC TV. Maar hulle claim to fame was eers na die 1978 spotumentêr genaamd: All You Need is Cash. *Check ek kan ook fancy Afikaanse woorde gebruik*. George Harrison het in die SPOTUMENTÊR gespeel en gehelp met die skepping daarvan en as jy bietjie dieper delf sal jy agterkom dis eintlik baie meer as net parodie. Dis baie dieselfde as die “Weird Al” Jankovic tunes waarmee ek groot geword het. In ‘n mate vereer hulle The Beatles eintlik. Daar is baie meer respek en liefde betrokke. Meeste van die goed wat hulle gedoen het, noem mens pastiches. Ek het nog nooit daai word eers gehoor nie. Spastiesshhes watseding?

    Neil Innes het saam met ‘n paar ander musikante twintig songs geskryf en dit was ook die soundtrack vir All You Need is Cash. The Rutles se debut album is dus ook die soundtrack waarvan ek nou praat. Kapiche? Dit lyk ook of The Rutles al in 1976 ‘n album genaamd The Rutland Weekend Songbook uitgereik het, maar ek is nie seker van daai een nie. Hulle het  toe eers weer in 1996 die album Archaelogy uitgereik het. Laasgenoemde was in antwoord op The Beatles se Anthology versameling. Later in die jaar 2002 het hulle ‘n opvolg rolprent gemaak genaamd The Rutles 2: Can’t Buy Me Lunch wat ‘n parodie is op die 2000 TV program The Beatles Revolution. Luister na die song Ouch! dan sal jy ‘n goeie idee kry waarvan ek praat.

    Dis lekker sixties tunes gemaak in die seventies en altyd ‘n plesier om onder die naald te gooi. Gaan kyk maar of jy soortgelyke skatte kan kry in die kratte by die Vinyl Sale môre by Lucky Rodrigo. Vinyl Richie tune daar gaan moerse winskopies wees!

     

     

     

     

    Deel met jou tjommies!

      RolbeesThe Rutles is die 70s se Weird Al Yankovic
      Check hom

      Albert Meintjies – The Very Silence of Waiting in this Place

      In Rolbees Reviews deur RolbeesRek jou bek

      Daar is ‘n beginsel in die wêreld van beleggings wat enige gesoute belegger vir jou sal voorhou voor jy enige belegging wil maak. Past performance is no guarantee for future results. Nooit gedink ek sal dit insiggewend kan toepas wanneer ek Suid-Afrikaanse musiek review nie. Maar dit lyk my 2017 is die jaar waarin ek my paradigmas sal moet aanpas as ek wil byhou. Eerder ek wat sukkel om by te hou as wat ek oor ‘n boring klomp kak moet skryf. Myns insiens, was Albert Meintjies se musiek, overall gesien, nog altyd redelik mediocre. Hy is ‘n talentvolle musikant maar sy musiek het my nooit hoendervleis gegee nie. Hy het siel gehad maar hy kon dit nie aan my oordra nie. It never reached me. Something was missing. Ek is seker die Psycoustic fans sal van my verskil en as ek weer na daai eerste paar albums luister sal daar tunes wees wat ek dalk sal like. But I know an underachiever from a mile away. En tog het ek al uitstekende albums review waarby Albert Meintjies betrokke was of op een of ander manier deel was van die kreatiewe proses (of as opname vervaardiger of medeliriekskrywer op ‘n aantal songs). Om net ‘n paar te noem: Ann Jangle se Kicking Sawdust (2015), The Martin Brothers se No Kind Season EP (2015) en meer onlangs Albert Frost se The Wake Up (2016). Mense kan nog steeds nie ophou praat oor die SAMA toekenning wat laasgenoemde ontvang het vir beste rock album nie. Dis glad nie ‘n kak CV daai nie.

      So hoekom nou eers, na al die jare, release hy sy eerste solo album? Ek het hom die afgelope tyd raakgeloop by ‘n paar social events en kortliks gesels oor die space waarin hy nou is en dit het eintlik net bevestig wat die musiek self vir my oorgedra het. The Very Silence of Waiting in this Place het ‘n hele ander effek op my gehad as sy vorige musiek. “World music”, of die tipe African style acoustics wat hy die laaste paar jaar gemaak het, is ‘n moerse niche mark. In fact, dis ‘n niche mark, binne in ‘n niche rock musiek mark, binne ‘n klein industrie, in ‘n klein Afrikaland. En boonop ‘n land met allerhande historiese divisions wat jou mark nog kleiner maak. Behalwe vir die artistic plafon wat hy geslaan het, dink ek mense het die Albert Meintjies brand opsy geskuif na die slot op ‘n kleiner stage, heel eerste op die bill, of nadat die main rock band alreeds almal se minds geblow het. En as jy eers daar is dan kort jy iets spectacular om jou weer uit daai rut te kry.
      Ek het noudiedag weer na Juluka en Savuka se ouer plate geluister en alhoewel Johnny Clegg en Sipho Mchunu aanvanklik maskanda en mbaqanga met westerse folk, rock en pop gemeng het, het Clegg later met Savuka selfs ander Afrikalande en Suid-Amerikaanse klanke ook bygevoeg. Clegg-hulle se “world music” was ‘n internasionale sukses en het ‘n groundbreaking verskuiwing in SA musiek veroorsaak. Hulle het dit reggekry om Zulu en Engels saam te gebruik in songs en steeds daai universal nerve raak te slaan waar al die verskillende influences perfek bymekaar kom en inblend met klanke wat relevant was in die eighties en nineties – en wonder bo wonder het dit net sin gemaak vir mense oor die hele wêreld. Hoe verklaar jy dit? Ek het geen idee nie. Of course het die politieke metafore in hulle musiek ook ‘n groot invloed gehad – maar dit kan nie al wees nie.

      Alhoewel baie van die songs op hierdie solo album my laat dink het aan van Clegg se musiek wil ek by no means ‘n vergelyking tref met die twee nie. Ons leef in ander tye nou en hulle is two different artists altogether. Maar daar is iets magical daaraan as ‘n musikant sy ‘world music’ influences relevant kan laat klink. Of contemporary. Call it what you like. Ek dink dis die groot game changer wat Albert Meintjies kon regkry met sy solo album. Die stories waaroor hy sing is believable en eerlik en jy voel of jy saam travel in die Namib woestyn (waar hy meeste van die songs geskryf het). Ek voel nie uitgesluit deur inaccessible world music op hierdie album nie. Dis ‘n open invitation tot ‘n leeftyd se refleksie en ‘n terugblik op sy eie lewe – iets waarmee ons almal kan relate, veral as jy jou fourties bereik het. What have I done with my life? Why am I here? Klink dit bekend?
      Ek het mooi geluister of hy iewers die bal laat val het maar ek hoor fokol wat my laat cringe. Hy is besig om ‘n baie meer sag-op-die-oor signature sound te bewerkstellig op meeste van die tunes. Ek hoop hy hou aan daarmee. Op Namib Blues gee hy bietjie vir Frosty die blues stuurwiel. Understandably. Duh. Op Dune 45 kleur Kobus de Kock Jnr, Chris van de Walt en Nick Becker die basic Jack Hammer-ish balad structure van die song beautifully in met hulle individuele talente. Maybe as ek nie ‘n Led Zep fan was nie, sou ek gemoan het oor Sunrise en Sunset. Daai page acoustic romp style instrumentals is al baie gedoen, maar fok, dit bly darem maar goed vir die siel. Wat nog? Jirre, Sweet Mother of Mine is ‘n baie persoonlike tribute aan Albert se ma wat oorlede is ‘n paar jaar terug. As dit jou nie move nie is jy van klip gemaak. En dan weer die uplifting tone en die klank van die penny whistle op Terrace Bay wat goud werd is. Ek dink ‘n artist kry eers genuine sy voice as sy critics van sy musiek begin hou. Of is dit dalk eerder anders om?

      O ja, en voor ek vergeet as jy die Playar app download het jy cool content wat jy can access met jou selfoon van die CD cover af. Music videos, gig guides met allerhande cool updates ensovoorts. Streaming is boring. Hard copies met interactive content is die shit!

      Rol sonder perke! Oor en uit.

      Deel met jou tjommies!

        RolbeesAlbert Meintjies – The Very Silence of Waiting in this Place
        Check hom

        Eva Mendes – Woensdag se warm bokkie

        In Warm Bokkies deur griffinRek jou bek

        Hierdie Kubaans-Amerikaanse goose is kakwarm, of soos mens in Spaans sou tune: Este ganso Cubano-Americano es una mierda caliente! Sy het haar film debut gemaak as Denzel Washington se girlfriend in die movie Training Day, net oor die 16 jaar terug. Sedertdien was sy in movies soos Ghost Rider, Fast Five, We Own The Night, Hitch, Stuck On You, 2 Fast 2 Furiou en Exit Wounds. Basically jou run-of-the-mill kokkelol flieks. Die goed wat mense in Boksburg 10/10 sou gee. Sy was darem ook in Once Upon a Time in Mexico, wat ‘n piele fliek is. Kyk dit as jy nog nie so gedoen het nie. Eva Mendes is nie ‘n award wenner van enige aard nie, maar sy is in die top 10 van menigte warmbloedige mans se skommellysie…

        Tit-bits:
        Sy het twee kinders saam met Ryan Gosling
        Engels is haar tweede taal. Sy gooi 100% Spanish.
        Sy doen die praatgedeelte in die chorus van Will Smith se song, Miami, waar sy die woorde tune: Bienvenido a Miami. Sy is self ook in die video. Hierdie song is al fokken 20 jaar oud!


        Deel met jou tjommies!

          griffinEva Mendes – Woensdag se warm bokkie