Check hom

Wat van so section Guns ‘n Roses nostalgie?

In Rolbees Reviews deur RolbeesRek jou bek

Die Guns and Roses albums in my collection is slegs dié waarvan ek hou om te luister en dis uitsluitlik polichloriedvinielplate. Ek het twee Appetite for Destruction plate, een is ‘n 2015 US 180g reissue en die ander een ‘n Yugoslavian 1989 repress nog met die banned omslag voorop. Die album se naam is vernoem na ‘n Robert Williams skildery wat ook die oorspronklike omslag was voor dit albumverkope begin affekteer het en David Geffen vir Axl Rose getune het hy moet fokken bykom as hy wil geld maak. Die tema is ‘n robotverkragter wat voor ‘n rape victim staan en oomblikke weg is daarvan om deur ‘n groter robot uitgehaal te word. Baie platewinkels wou nie die album in voorraad hou nie en die feminazis het die spul onmiddelik as pro-rape ge-brand. Die tweede cover met die groepslede se koppe op ‘n kruis het eventually ‘n iconic image in rock and roll geword.

Ek het ook ‘n G’n R Lies SA original pressing 1988 (nie die banned cover nie). Ja fok, daar was weer kontroversie gewees met die album se omslag ook as julle kan onthou – dit was ‘n parodie van poniekoerante en die banned omslag het hierdie keer hoofopskrifte opgehad soos “Ladies, welcome to the dark ages” en “wife beating has been around for 10000 years”. Axl Rose is daarvan in die media beskuldig dat hy sy girlfriends getimmer het, so ek vermoed dit was sy poging tot ‘n backlash gewees. Persoonlik was ek nog nooit ‘n fan van die doos nie. Die band se musiek was vir my nog altyd groter as een individual, nie dat die res van die reprobates engeltjies was nie. Anyways, die cover is toe vervang met ander opskrifte.

Ek het die twee European Use Your Illusion 1991 original pressings ook. Mark Kostobi het die artwork op hierdie een gedoen en dit was basically net ‘n copy van Raphael se painting, The School of Athens. Wat studio-albums aanbetref makeer ek nog net Spaghetti Incident (1994) met daai spaghetti foto voorop. Chinese Democracy (2008) is ‘n pot kak en ek stel nie belang daarin nie. Maar OK, julle ken almal die tunes en hulle progression in die rock and roll time continuum, so hoekom skryf ek vandag oor Guns and Roses en gaan deur al hulle plate?

Wel, ek was nog nooit rêrig into bootlegs nie so ek het van ‘n hele paar geweet maar ek het gisteraand op Google Play rondgetos en ‘n bootleg ontdek waarvan ek nog nooit gehoor het nie en toe try ek dit bietjie. Ek het my serious Guns and Roses collector tjommies gekontak en nie een van hulle weet daarvan nie. Die bootleg se naam is Guns and Roses Live in Japan, 1988.  Dit was opgeneem by die Nakano Sun Plaza op 7 Desember 1988 in Tokyo om meer spesifiek te wees en tydens hulle wêreldwye Appetite for Destruction toer wat hulle basies global supersterre gemaak het.
Dié live show was tydens hulle sewende en laaste been van die wêreldtoer gewees en was oorspronklik live op NHK Radio (Japan se oudste radiostasie) uitgesaai. Hierdie was ook nadat die G’nR Lies/Live like a Suicide EP release was want hulle doen songs van albei plus ‘n paar covers. Dit lyk of ‘n dodgy label van Cyprus met die naam Rox Vox dit op CD release het verlede jaar maar ek vermoed jy gaan ‘n klomp van hierdie releases deur verskeie dodgy labels going back a few years kan kry. Dit lyk ook of dit net op ‘n double CD compilation beskikbaar is en nie op vinyl nie, though.

Ek dink vir die van julle wat, soos ek, van kleins af groot geword het met die polished recorded sound en nooit kans gehad het om hulle live of selfs live op video te sien in die Appetite for Destruction jare nie, is hierdie bootlegs altyd ‘n ander ervaring. Die songs en hulle gevaarlike aura is solied en in tact maar die vocals, kitaar tones en overall klank is bietjie wankelrig met tye en dit herinner ‘n mens net weer wat ‘n moerse lot geld en ‘n marketing masjien kan doen om jou image en sound op daai iconic level te kry. Hierdie bootleg is wel ‘n befokte snapshot in tyd van die oorspronklike line-up Guns and Roses wat jou ‘n idee gee van hoe huge hulle was back in the day.

Daar is so kort deeltjie van ‘n cover van Jim Carroll se People Who Died (onthou julle die movie Basket Ball Diaries?) en daai bekende cover van Dylan se Knocking on Heaven’s Door wat eers jare later op Use Your Illusion II (die blou ene) ‘n verskyning gemaak het en in ons collective consciousness ingebrand is. Die band intro het my hoendervleis gegee want Izzy Stradlin is nog daar en Duff is nog King of Beers. Steve Adler doen nog drum solos soos ‘n mal demoon op Nightrain (voor die smack hom opgefok het) en Slash wel, Slash was nog altyd fokken Slash. Axl Rose klink nog of hy sy ego binne beheer het. Sweet Child O’ Mine en I Used to Love Her, wat ek al vier miljoen duisend maal veertig keer gehoor het, klink splinternuut op hierdie live recording. Dit was nou ‘n moerse lekker experience.

Try dit bietjie as jy Google Play het.

Deel met jou tjommies!

    RolbeesWat van so section Guns ‘n Roses nostalgie?
    Check hom

    Bridget Marquardt – Woensdag se warm bokkie

    In Warm Bokkies deur griffinRek jou bek

    Ja jong, ou Hugh Hefner, haar oorle vroetelkrimpie het netjies gekies. Bridget Marquardt lyk nog steeds goed vir iemand wat in September 45 word. Alles is nog tight en niks hang uit waar dit nie moet nie – net op die regte plekke. Jy kan haar natuurlik van daai tydperk tussen 2005 en 2010 toe jy jou voorarmspiere ge-oefen het met The Girls Next Door aka The Girls of the Playboy Mansion.

    Tit-bits:
    Sy is actually nogal ‘n Plane Jane en half boring.

    Deel met jou tjommies!

      griffinBridget Marquardt – Woensdag se warm bokkie
      Check hom

      Advertensies tydens die game – Is Dit Net Ek Of Is Als Tos?

      In Is Dit Net Ek Of Is Alles Tos?, Snotstories deur griffin en Chopper Charlie1 Eiertjies

      Ons (griffin & chopper) se boek, Is Dit Net Ek Of Is Als Tos? word hierdie jaar (2018) teen Augustus se kant 10 jaar oud. Om dit te celebrate het ons besluit om alfabeties met die lys af te gaan en ‘n paar topics uit die boek te kies om weekliks hier op Watkykjy te publish, seinde dat ons die regte besit. Dis lekker kort stukkies wat jy op die kakhuis kan lees. Dink daaraan as jou klein zef kakhuisbybeltjie met pitkos vir elke dag… Wel, elke dag tot ongeveer Augustus.

      Advertensies tydens die game

      Retro Tv Commercial

      Advertensies het nou maar eenmaal ‘n manier om meeste uitsendings tos te maak. Dit laat die Comrades soos ‘n sirkus lyk, dit pla as jy die jean-Claude Van Damme fliek op e.tv wil kyk, maar die grootste – en mees onvergeeflike – oordtreding, moet ads tydens regstreekse uitsendings wees.
      Die game is ‘n stukkie heiligdom in meeste ouens se Saterdag. Jy sien ten minste ‘n week lank al daarna uit, spankeuses word bespreek en voorspellings word gemaak. En dan, as die oomblik aanbreek, is dit soos om in ‘n boek of fliek verlore te raak. Behalwe dat jy nie hoef te lees of huil nie. Subliem, met ander woorde.
      Maar dan, omdat die games die vermetelheid het om nie vir advertensies te stop nie, dring uitsaaiers daarop aan om verbeeldinglose, irrelevante advertensies tydens speeltyd in te prop.
      Gedurende die spel. In die game. Terwyl hulle speel.
      Die beeld krimp soos ‘n piep in die winter en ‘n handelsmerk vat die skerm oor. Met skrefiesoë probeer jy uitfigure wie op pas is na wie se doellyn toe, of dit ‘n moerse ses of ‘n stupid shot in die lug op is. John Smith? Bryan Habanna? Graeme Smith? Sibusiso Zuma? Intussen flits bemarkingsboodskappe vir iets arbitrêr soos ‘n bakrekening flink oor die skerm, en êrens betaal ‘n kliënt uit sy boude uit vir dié blootstelling.
      Wat verwag adverteerders? Dat ek op hulle vervelige standaardtjekrekening met superhoë bankkostes verlief gaan raak en in lang toue gaan staan terwyl net drie uit tien tellers beman word? Dat ek onmiddellik die game gaan afsit en bank toe jaag, wat dan anyway toe is? Of dat ek sommer net in my TV-kamer gaan begin handeklap – eers stadig en dan al vinniger tot hulle pay-off line skerm ontsier?
      Adverteerders, so bou julle nie ons lojalitiet nie. Inteendeel, ons is geneig om jou handelsmerk selfs nog meer te verpes. Hou julleself in, man, kry ‘n bier en kyk die game saam met ons. Daarna kan ons besigheid praat.

      Is Dit Net Ek Of Is Al Tos is in 2008 geskryf en uitgegee en daar was so baie copies verkoop dat ons dit in 2009 laat herdruk het. All-in-all is daar nog net so 10 onverkoopte copies oor op aarde en ons sal teen Augustus se kant besluit wat om met hulle te maak. Kort antwoord – dis nie tans te koop nie.

      Deel met jou tjommies!

        griffin en Chopper CharlieAdvertensies tydens die game – Is Dit Net Ek Of Is Als Tos?
        Check hom

        #VuilbekVrydag. Roy Chubby Brown – The Santa Claus Song

        In Vuilbek Vrydag deur griffinRek jou bek

        Dis 15:00 en Welkom by #VuilbekVrydag! Skop jou naweek af met ‘n oor vol vuil, komplimente van Roy Chubby Brow, ‘n Engelse stand-up comedian wat nog aan die gang is op die rype ouderdom van 72.  Jy het die nie geweet nie, maar Living Next Door to Alice (Who the Fuck is Alice?) is sy tune. Hierso is hy met sy vuilbek Santa Claus Song:

        Deel met jou tjommies!

          griffin#VuilbekVrydag. Roy Chubby Brown – The Santa Claus Song