Check hom

SNCTM – What happens in Naaiclub stays in Naaiclub (of word ‘n TV-reeks)

In Snotstories deur griffinRek jou bek

In 1994 is Heidi Fleiss, die voormalige eienaar en madam van ‘n upscale prostitution ring in Hollywood ge-prosecute en tjoekie toe gestuur vir so paar maande as gevolg van tax evation, maar dit was maar net code vir “ons like nie high class hoere nie”. Haar A-list clients het creepy mense soos Johnny Depp, Billy Idol, Hugh Hefner, Jack Nicolson en George Lucas ingesluit. Fast forward ‘n kwarteeu tot waar ons vandag is en nie veel het verander nie. Jy sal altyd high class pomp-en-skommel-huise in about enige dorp kort van Springs kry. Dis nie nodig om die wiel te re-invent nie; gooi net bietjie olie op die bearings om die dinge weer aan die gang te kry. En dis presies wat Damon Lawner gedoen het met SNCTM, ‘n neus-in-die-lug naaiclub (for lack of a better term), weereens in Hollywood. Vergeet van Girls of The Playboy Mansion of oorle oom Hugh Heff se genotgrot met die hasies. Hierdie nuwe larney plek vat (aan) die koek.
Jy mag dalk Stanley Cubric se 1999 movie, Eyes Wide Shut, onder oë gekry het at some point. As jy nie het nie, kyk dit gerus – dis ‘n befokte drama/mystery/thriller as jy Tom Cruise se simpel gesig en Nicole Kidman se perdboude kan stomach. Lawner se SNCTM club is basically die Vereeniging weergawe van Eyes Wide Shut se secret society, minus die intricate plots en drama. Wel, daar is drama maar dis die tipe drama waar chicks die woord ‘like’ meer as swart rubberpiele rondgooi…

As jy op skool redelik average tot hondkak gedoen het in jou begripstoetse, sal jy maklik kan aflei dat die club se naam, SNCTM, afgelei is van die woord ‘sanctum’ wat beteken “a sacred or private place; a private retreat or workroom” – al die bestanddele wat jy nodig het om al jou fantasië diskreet uit te leef teen ‘n moerse fokken prys – dit kan jou enige iets tussen $15k en $100k per jaar uit die sak jaag. In ruil vir al jou hardverdiende skille kry jy variasies op black tie events, private dinner parties, seksuele maskerades en erotiese optredes. Of noem dit net op ‘n makliker naam: Poesduur hedonistiese plesier en kakdronk malligheid.
Oppikoppiiiiiii!
O wag, maar jy bly in Suid-Afrika en jy het nie ‘n ekstra R200k tot R1.2m wat los rondlê per jaar nie, so join gou-gou Showmax se free trial om ‘n TV-reeks version van hierdie fuckery te kyk. (As jy wel daai tipe zak het, laat weet ons asseblief, dan maak ons ook ‘n kontkielieklub oop.) Natuurlik is dit ‘n doccie-style reality reeks en dit speel af in Hollywood en hoewel die karakters net gewone (mooi) mense en nie acotrs is nie, is die Hollywood flavour dik ingeroer. Real life should mimic art, jy weet? So elke blerrie persoon wat ‘n ‘belangrike’ roll by SNCTM vervul, moet noodwendig met ‘n aksent praat – van die chef, Emanuelle (maak draadtrek gebaar), wat foie grass lollypops wil voorsit vir die gaste, tot die ‘creative director’, Alina,  wat soos ‘n vacuous supermodel met ‘n botox gesig en ‘n Franse aksent praat en die deelnemende dames laat aantrek in leer onderklere met strapon rubberpiele. Vermoedelik om jou in die hol te naai as jou beursie dit nie hard genoeg gedoen het nie.

Sorry, so deur die loop van die kykgenot het ek besef dat sy eintlik ‘n Duitste aksent het: “Und ficke ihn wie ein Hund in das Arschloch. SCHNELL!!!”

Nodeloos om te sê is die eienaar stink-fokken-ryk. Hy het immers Clark Gable se hunting lodge gekoop en in sy tuiste omskep waar hy vriende en potential clients kan entertain tot die manbotter spat. Kom ons neem een van sy masquarade dinners as voorbeeld: Sy esteemed ladi-da gaste sit nog so en dinner vreet aan tafel en as jy weer jou broek uitvee, klouter twee gooses in leather-onties oor die etenstafel na mekaar toe en eet mekaar sommer uit vir aandete. Dit, terwyl nog ‘n hotterige chick in ‘n aandrok in die hoek staan en viool speel. Vir agtergrondmusiek, jy maak uit? As jy weer sien kom nog ‘n chick in ‘n masker en ‘n French maid outfit aangewals met ‘n roomkoek met ‘n plastic piel, karplaks in die middel van die koek staangemaak. Wat dink jy gebeur volgende? Die piel kry ‘n nuwe huisie en hulle smeer die room orals oor mekaar se tette en kwakke en as jy weer kyk is die gaste se cutlery eenkant toe geskuif en dit ontaard in ‘n KFC family bucket feast. Blink gesiggies orlas! Nom-nom-nom! (onthou laat ek julle ‘n grappie vertel *)
En die vioolmusiek speel ongelukkig steeds aan in die agtergrond…

As ek ‘n gas daar moes wees sou ek sekerlik hande geklap het soos mens by die opera doen: met drie vingers op die palm. Want fancy. En dan probably daai drie vingers vir iets anders gebruik het. Een in die stinkie en twee in die vinkie.. Aaaanyway… die aand eindig met almal wat verkas na verskillende pompkamers in die huis. Verskeie orgies bars luidkeels uit soos wanneer Afrikaanse boneheads Die Stem-gedeelte van ons anthem sing by die rugby. Die volgende oggend recap die eienaar, Damon, die vorige aand se gebeure met bibliese nabetragting met iets in die lyn van “I’ve created my own Disney Land“, terwyl hy sy hond kos gee. ‘n Ware Damasuc-oomblik…

Daar is natuurlik ‘drama’ ook. ‘n Deurlopende agtergrondkennis wat op ons afgeding word:
“Dit is so *dab ooghoekies met tissue* fokken hard op my familie!”
Kyk, Damon (die eienaar van Club Naaisaam) het sy smoking hot vrou en twee dogters verloor as casualties van hierdie besigheid wat hy run. Sy huwelik is in sy fuck you in omdat die ou se club meer belangrik is as sy kind en sy vrou, maar hy is natuurlik te fucked in die kop om dit raak te sien. Mens kan sê dat drank en poes letterlik sy lewe verwoes het. Maar steeds sien hy niks verkeerd met die feit dat hy sy high class brothel bo sy vrou en kinders verkies het nie. Dis soos iemand wat vir homself of sy vriende lieg deur te sê dat hulle Teazers toe gaan vir die kos. Ja bra, die kos by Teazers is net-net slegter as Spur s’n, maar jy is daar om kwak en pramme te sien, ou bees. Nie om knoffelslakkies te tand nie. Ons kyk die show vir die nice tiete, nie jou jammergatstorie nie, Damon!

Naked SNCTM is nogal tacky, maar dis baie entertaining, even net vir die softporn faktor. Wanneer laas het jy in elk geval softcore porn gekyk? Dis tonne beter as daai maagseksmovies wat mens destyds op eTV gekry het (wys dit ooit nog?).
Jy wonder nou seker wat ‘maagseks’ is? Dis wanneer mens softcore porn kyk en die oom en die tannie naai vir goud en jy weet vir ‘n fok die angle is so fokken af dat daai bra se piel die tannie se pens about reg onder die tiete dry-hump. Fokol penetration.

Anyway, soos reeds gesê,  Naked SNCTM is moerse entertaining as ‘n reality reeks en reality doccie. Daar is sover een reeks met agt epsisode van so net onder die halfuur elk en dit sal probably net by een reeks bly soos wat vriend Damon se legal kostes vererger. Kry solank daai tissue boks gereed (jy weet, vir die drama) en Sign hierso op vir ‘n 14-dae free Showmax trial om te sien presies wat ons bedoel.

*Hier is daai grappie (dis ‘n ou een)
Rooikappie loop langs die pad by die robot met die wit bedelaars op die R21. Dis daar net buitekant Monumentpark in Pretoria. Sy hike en is op pad Joburg toe om te kyk of The Goodluck Bar nog oop is. Wolf stop langs haar in sy Ranger en tune: “Lekker, meisie! Kan ek vir jou ‘n lift gee. Ek sien jy hike?”
Rooikappie antwoord terug: “Ek tust jou fokol, Wolf. Jy gaan my net fokken eet!”
Na ‘n lang back en forth oor safety van saamrygeleenthede en mooipraat en beloftes van Wolf se kant af, stem Rooikappie eventually in en klim Wolf se Ranger.
Hulle was skaars by die Joburg/Krugersdrop split op die highway, toe trek Wolf af langs die pad en eet haar.
En toe hulle by New Road kom in Midrand, toe eet hy haar weer.

Deel met jou tjommies!

    griffinSNCTM – What happens in Naaiclub stays in Naaiclub (of word ‘n TV-reeks)
    Check hom

    Vat Vyf! Week 14 van 2018. Zuma gaan hof toe, Winnie peg en Spar se trokke brand vanself

    In Wat is nuus? deur PK MalherbeRek jou bek

    1) Dis ‘n sad realiteit dat onse land van melk en gravy nog altyd agter die res van die wêreld is met sekere dinge. So byvoorbeeld, is dit algemeen bekend dat die konings van Frankryk en Engeland reeds vanaf die 14de eeu altyd ‘n hofnar gehad het om hulle te vermaak en te laat ontspan. Hier in 2018 kom Suid-Afrika uiteindelik by met die aanbreek van ons eie nar, Jacob Zuma, se verskyning in die hof op aanklagte van bedrog en korrupsie wat verwant hou met die omstrede 1999-wapentransaksie. Net die tyd sal leer wie vir al die gelag gaan betaal.
    2) Jy vat jou wiele na ‘n karwas. Jy los die kar daar terwyl jy ‘n koffietjie gaan drink of met jou skelmpie verdwyn vir ‘n tjoeftjaf. Jy kom terug en sê dankie vir die karwasprefek. En hy sê “Jy’s welkom.” Maar in Welkom in die Vrystaat werk dit effe anders. Jy kom terug en vind jou kar is so weg soos ‘n meisie by ‘n tegniese skool se maagdelikheid. Dis wat gebeur het met ‘n vrou in Welkom hierdie week. Sy kry toe haar kar voor ‘n taverne en sien hoe een van die petroljoggies by die kuierplek uitkom. En voor jy kan sê “poespas,” neem die gereg sy gang.

    3) Honderde mense het kersies gebrand hierdie week toe hulle hoor die moeder van Suid-Afrika is dood. Net om ‘n dag later uit te vind Juanita du Plessis is springlewendig. Winnie Madikizela-Mandela, gewese vrou van Nelson Mandela, is hierdie week in die ouderdom van 81 jaar dood. Daar is ook aangekondig dat sy ‘n staatsbegrafnis sal ontvang met elemente van militêre seremoniële eerbetonings. In ‘n totaal onverwagse reaksie, het heelwat blankes wat sukkel met die uitspraak van ‘n sagte “R” in Engels, op nuuswebwerwe laat blyk hulle hoop sy brand in die hel. Considering Winnie se liefde vir die necklace-metode, kan ons veilig aanneem sy sou haar eie vuurhoutjies saamvat.

    4) Paasnaweek het Maandag heel stresvol uitgedraai vir duisende motoriste toe hulle by die Mooirivier-tolplaza op protesoptrede afgekom het. Die protesoptrede is glo begin deur lorriebestuurders wat ongelukkig was oor hul lone waarna inwoners van ‘n nabygeleë nedersetting met affirmative shopping begin het en die trokke geplunder het voor hulle van dit aan die brand gesteek het. Dit het daartoe gelei dat motoriste vir ure vertraag is. Sulke ondankbare motoriste. ‘n Penvriend van my se neef was sy hele lewe lank vertraag.

    5) Die huwelik. Dit laat meeste mans maar puzzled. ‘n Intricate fokken netwerk van altyd probeer nie-in-die-kak-wees. Maar as jy die 74-jarige Ken Robinson van Engeland is, dan is jy die meester. Die brawe donner het die laaste twee jaar tot 4 ure ‘n dag spandeer daaraan om ‘n 34 000-stuk puzzle klaar te bou wat hom amper sy huwelik gekos het. Fok. Ek ken mans wat ‘n 50-stuk puzzle sal bou vir dieselfde uitkoms. Vir haar geduld, kon Mevrou Robinson darem skrale troos vind in die feit dat Jesus haar nou baie meer liefhet as wat sy ooit sal weet. Wo wo wo.

    Deel met jou tjommies!

      PK MalherbeVat Vyf! Week 14 van 2018. Zuma gaan hof toe, Winnie peg en Spar se trokke brand vanself
      Check hom

      Ons review 7 letters van die alfabet. TRCRS en BRYNN

      In Rolbees Reviews deur RolbeesRek jou bek

      Dis tricky om ‘n rock and roll dinosaur te wees en nuwe musiek te review. Almal weet musiekgenres het heavy vermeng geraak; wat nie ‘n slegte ding is nie, but here’s the thing, dit is onmoontlik vir my om nie terug te val op ouer musiek nie. Hoekom sou ek, as ek die elemente van dit waarmee ek grootgeword in meeste nuwe musiek kan hoor? Dis soos om ‘n stuk geskiedenis, wat strek oor dertig of veertig jaar, net te ignoreer en te maak asof al die moderne musiek wat mense tans maak heeltemaal splinternuut of innovative is. Die waarheid is dat elke liewe sound, genre en musiek revolution (all of them!) contributed to the massive choice of sounds and genres in rock and roll and pop music that we have today.

      In die ou dae het ons one-hit wonders gehad. Deesdae het ons one week online “revolutions”. Almal het al klaar van Hobo Johnson vergeet, anyway. So nou en dan moet ek seker probeer uitfigure hoe ek na musiek kyk en dit wat ek instinktief doen bietjie verwoord in ‘n review. Vir my is daar ‘n complicated deel van musiek (die analysis van genres en technical ability etc) en daar is ‘n eenvoudige kant aan musiek, naamlik emosie. Soos meeste dinge in my lewe probeer ek kyk na fundamentals as ek musiek review, maar wat musiek (of enige art) aanbetref is dit unlike anything else, die fundamentals van art verskil van persoon tot persoon en emosie speel ‘n kardinale rol daarin. It’s in the eye of the beholder, really. Vir sommige fans is instrumental skill, ritme, melody, pitch, harmony, tones en al daai goed belangrik. Vir ander is dit die emosie wat dit ontketen en dis fokken persoonlik. Vir ander is dit weer die realness van die vibe en vir ander is slegs hype belangrik. Vir sommiges is al daai belangrik. Dis alles subjektief en wie weet hoekom sekere mense van sekere musiek hou en ander nie? Selfs al is al die fundamental goed waarvan jy hou in ‘n song daar, kan jou persoonlike smaak dit afskiet. Jy like soms net songs eenvoudig nie en jy kan nie beskryf hoekom nie. Jy gaan nie altyd van al die tunes hou wat jou favourite artists record nie, gaan jy?

      So wat moet jy as ‘n music fan doen? I don’t have to tell you. Soek net die fundamentals wat vir jou sin maak en geniet wat in jou smaak val. Jy kan selfs geniet wat nie in jou smaak val nie. Jy gaan mos self judge wat vir jou cool is of nie. This is 2018, not 1986. Wat moet ek as music reviewer doen? Moet ek vir almal voorsê watter musiek cool is of nie? Nee, ek gee jou slegs ‘n weergawe van my ervaring van musiek, hoe dit (of ek) relate met die album wat ek review en hoe dit my emosioneel beïnvloed het. Use it, don’t use it. Partykeer skryf ek allerhande stories om dit interesting te maak. Die keuse het nog altyd by die fans berus. Ek gaan bietjie twee Kaapstadse bands vandag review. Nie omdat ek die albums wil vergelyk nie. Ek het net te veel albums op die oomblik wat ek wil review, so dit gaan slightly korter wees vandag as gewoonlik.

      TRCRS – The Watchtower EP
      TRCRS (voorheen bekend as Tracers) se influences is The Cure, NIN en Blink 182 en hulle is een van daai ‘do it yourself’ bands. Ek het altyd respek daarvoor. Die eerste ding wat ek kon hoor op hierdie EP was hoe sterk die kombinasie van English synth pop of new wave musiek (soos dit ook bekend staan) en ook die donkerder post-punk van die eighties deurkom. Sweaty Palms het daai A Flock of Seagulls new wave keys en vocals terwyl Swaying weer ‘n meer The Cure sound het (post-punk), albeit gemeng met meer onlangse Kings of Leon inspired backing vocals. Dit lyk darem nie of TRCRS dieselfde haarstyle het as wat daai eighties bands gehad het nie. Ek het baie synth pop geluister op die draadloos (en in my suster se tapes ingevaar) toe ek op laerskool was; songs illegally van die radio af getape en met pen op papier honderde playlists gemaak. Dit was ons Spotify daai tyd. The Human League, Yazoo, The Thompson Twins, ABC en nog meer aan die meer commercial kant. En bands soos PIL, Souxsie and the Banshees, Joy Division en Echo & the Bunnymen aan die donkerder kant.
      Meeste mense gaan nie die verskil in genres deesdae kan agterkom nie. Ek kan jou wed TRCRS het nie gesit en honderde eighties songs gaan bestudeer nie, maar ek kan die ou sounds hoor. So hoe approach mens hierdie musiek in 2018? As jy nie weet wie een van daai ou bands (behalwe Kings of Leon) is of was nie en dit klink befok vir jou, dan gaan jy probably dink dis ‘n entirely nuwe sound. TRCRS het obviously daai iets wat dit meer modern laat klink. Luister na The Ringer byvoorbeeld, maar vir ‘n dinosaur soos ek is dit nie totally nuut nie. Moenie my verkeerd verstaan nie, ek dink glad nie dis ‘n slegte ding dat ek ouer sounds in musiek hoor nie. It happens all the time. Wat jy wel as ‘n band moet probeer doen is om jou eie identiteit te kry en verkieslik een wat mense se aandag gaan trek. Ek dink TRCRS is goed oppad en moet net aanhou musiek maak soos hulle wil en kyk wat gebeur. Aan die een kant as jy jou te veel steur aan reviewers soos ek, gaan jy nie kanse wil waag nie en aan die ander kant as jy kritiek ignoreer gaan jy valuable feedback mis. So there’s always that balance.

      Hierdie EP behoort beide youngsters en die mense wat daai tipe eighties musiek geniet het (en steeds doen) se interest te trek. Is dit ‘n great EP? Ek het dit geniet en ek dink dis nie te bad nie, maar ek dink wel TRCRS kan hulle kreatiwiteit nog verder push. Fundamentally, like ek die sound. Val dit in my persoonlike smaak? Probably not so much. Ek sal wel graag wil hoor watter kant toe hulle gaan evolve. Just keep on making art, TRCRS!

      BRYNN – Querencia
      Alhoewel BRYNN inspired is deur onder andere Ani di Franco en Damien Rice kan ek ook Indie Brit pop (of rock) influences op meeste van die songs ook hoor. Onthou julle Manic Streat Preachers, Travis, James, The Stone Roses? Ons het nie ‘n rêrig ‘n lang geskiedenis van hordes bands in SA wat sulke tipe musiek laat evolve het oor tyd nie, so in daai opsig help BRYNN met hierdie album om SA musiek in ‘n ander rigting in te stuur. Ek moet byvoeg dit was wel moeiliker om die old school origins te pinpoint op hierdie album. Is dit dalk omdat BRYNN ‘n unieke identiteit gevind het van hulle eie? Die album se Spaanse naam en title track mag jou dalk ‘n hint gee. Daar is ook daai funky Kaapstad kitaar sound wat soos Desember somers klink, en gypsy viole wat dit ‘n ander flavour gee. Wat is dit met Kaapstad en die gypsy vibe wat so oral opduik? Wat? Ek is net jaloers omdat ek ‘n Gauteng rocker is? No comment.
      Die album is ‘n fantastiese produksie en offering, en baie van die songs gee my meer van dieselfde diepte wat ou rock en folk musiek my bied. Dis ‘n album waarin jy heeltemaal verlore kan raak en dit het genoeg musikale kompleksiteit om saam met die betekenisvole lirieke ‘n impak op my te gelos het. Fundamentals? Dis vir seker daar. Persoonlike smaak? Ek het die band live gesien by Thirst@28degrees se Craft Exchange ‘n rukkie terug en alhoewel ek dit geniet het, het die album my nou meer insight gegee waartoe hulle in staat is. Ek gaan dit vir seker op my everyday playlist folder gooi.

      Deel met jou tjommies!

        RolbeesOns review 7 letters van die alfabet. TRCRS en BRYNN
        Check hom

        Taylor Swift – Woensdag se warm bokkie

        In Warm Bokkies deur griffinRek jou bek

        Almal ken vir Tay-tay en almal behoort haar te like want sy is fokken oulik en fokken talentvol. As sy nie was nie, sou sy nie amper 86m followers op Twitter gehad het nie. Sy sit ook met 10 Grammy Awards en 19 America Music Awards. Sy het op 14-jarige ouderdom ‘n career in country music gaan soek in Nashville en was die jongste kunstenaar ooit wat deur Sony/ATV ge-sign is. Haar career is heeltemal te impressive om dit te probeer opsom. Dis amazing wat hierdie girl tot dusver reggekry het. Sy is nou eers 28 jaar oud.

        As jy ‘n muso is moet jy maybe liewer nie verder oor haar gaan oplees nie. Jy mag dalk net jou career in musiek ‘n vet toffie druk.

        Tit-bits:
        Sy het haarself leer guitar speel
        Selena Gomez en Emma Stone is haar beste tjommies
        Kanye West is ‘n vet poes

        Place your ad here

        Deel met jou tjommies!

          griffinTaylor Swift – Woensdag se warm bokkie