Check hom

Vat Vyf! Week 23 van 2017 – Gupta leaks, Helen Zille en ‘n Sunnyside hoer

In Wat is nuus? deur PK MalherbeRek jou bek

1) Nie alle rassiste dra khaki of boikot die Spur nie. En Suid-Afrikaanse soapies sukkel om aan kykers die intrige te bied wat nog ‘n week se GuptaLeaks revelations aan die lig gebring het. Van die e-posse bewys glo onteenseglik dat die Guptas ‘n swart merkie agter hul naam kan sit vir die wyse waarop hulle aangedring het op witmense om sekere posisies te vul voor belangrike Gupta-funksies. Swart sekuriteitswagte is ook glo deur Tony Gupta uitgekryt as monkeys. Nee genuine.
#SulkePennySparrow.

2) Daar’s ‘n tannie in die Wes-Kaap wat goed de Helen in is na sy deur die DA geskors is omdat sy anti-sosiaal op sosiale media verkeer het. Aan die positiewe kant, die tannie is nou beskikbaar vir kermisse, kerkbasaars en kinders oppas, mits hulle wit is, want die laaste swart baba wat sy opgepas het het nou grootgeword en haar geskors.

3) Mej. Suid-Afrika, Demi-Leigh Nel-Peters was-hierdie-week baie-braaf toe-sy kop-gehou-het toe-drie-gewapende-mans haar-in spitsverkeer-probeer-kaap-het. Shit. Sorry, het ek die koppelteken-knoppie aanvergeet? Skies Demi-Leigh, was-nie-aspris-nie. Fok-kit. Toe sy genader is vir kommentaar, het sy gesê sy wil die Guptas bedank aangesien sy geleer het hoe om ‘n bullet te dodge na die kaping waardeur hulle as familie is. Die staatskaping natuurlik.

4) Die polisie ondersoek ‘n saak van poging tot moord in Sunnyside toe ‘n man deur ‘n prostituut by ‘n venster uitgestoot is. Dit opsigself is merkwaardig en die prostituut is blykbaar na die tyd oorval met huweliksaansoeke voor dit aan die lig gekom het dit was nie daai tipe stoot nie. Die twee het blykbaar ‘n meningsverskil gehad oor ietsie wat tot die stoot gelei het. Die man het blykbaar sy gewrig gebreek en het gemompel dit gaan dinge effe moeilik maak wanneer hy ‘n dratie wil kap. Hy het belowe om ‘n spraakterapeut te gaan sien want die prostituut hou vol sy het sy versoek vir die p-woord verwar met ‘n versoek vir push. Toe push sy.

5) Daar’s baie goed wat tydens die winter krimp. Goed wat kleinkoppie trek. Dit geld ook vir Winter 2017. Ha-ha. Geld. Want sulke resessie. Jip, ons geldeenheid vat meer houe as ‘n Blou Bul se vrou. En nadat ons land se bruto binnelandse produk vir twee agtereenvolgende kwartale gekrimp het, is ons nou vir die eerste keer sedert 2009 in ‘n resessie. So as jy kan, druk elke ekstra sent wat jy tot jou beskikking het in jou huislening in. En betaal jou skuld af. Selfs al is dit wit skuld. Was iemand se voete.
#SulkeAdriaanVlok.

Deel met jou tjommies!

    PK MalherbeVat Vyf! Week 23 van 2017 – Gupta leaks, Helen Zille en ‘n Sunnyside hoer
    Check hom

    Arno Carstens se Aandblom 13 is ‘n unieke stukkie werk

    In Rolbees Reviews deur RolbeesRek jou bek

    Arno Carstens – Die Aandblom 13
    ‘n Album is ‘n wêreld op sy eie, of soms ’n heelal, geskep deur die kunstenaar. Partymaal bewonder jy die artistieke konstruksie van ‘n afstand af, ander kere dans jy saam met die karakters wat in die selfgemaakte wêreld leef, absorbeer jy die idees en klanke in jou onderbewussyn; soms sluk die heelal jou summier in. Jy bevind jouself deel daarvan, lanseer en vir net onder ‘n uur sweef jy rond deur ‘n vreemde plek in ‘n veranderde toestand. Jou klanksisteem, jou huis se mure, jou bure se huise en die res van die buurt waarin jy woon; jou hele bestaan. Dit verdwyn net.

    Jy kan meeste van daai boksies afmerk as jy Die Aandblom 13 beleef. Ek wil nie vandag skryf oor hoekom daar nie meer van ‘n fanfare oor hierdie album gemaak is nie, of hoekom ek ‘n briljante album oorgeslaan het toe dit uitgereik is verlede jaar nie. Ek wil ook nie tob oor Griffin en Riaan Grobler al die tyd reg was oor die musiek nie. Dankie Riaan, dat jy my weer herinner het om die tyd te vat en dit te luister. Ek wil veral nie Arno Carstens se eerste Afrikaanse solo album vergelyk met sy vele Engelse solo albums nie. Dié waarvan ek gehou het of dié waarvan ek nie gehou het nie. Ek sal ‘n boek skryf. Ek wil dit ook nie probeer vergelyk met Springbok Nude Girls of selfs met my gunsteling industrial of alternative electro pop bands van die negentigs nie.

    Dis ‘n unieke stukkie werk hierdie. Aandblom 13 is genomineer vir twee SAMA toekennings: Best Alternative Album of the Year en Best Engineered Album of the Year en Team Arno Carstens het weggestap met slegs die laasgenoemde toekenning. Ek begin al hoe meer dink die nuwe Afrikaanse musiekrewolusie prut net stadig sonder dat mense dit agterkom en ontvlam so nou en dan. Sien genoeg mense dit ooit raak? Gil Scott-Heron het in 1970 gesing dat die black consciousness revolution nooit op televisie sal verskyn nie. Insgelyks mag die rewolusie vir befokte Afrikaanse musiek wel nooit die internet breek in 2017 nie – terwyl dit sukkel om deur die warboel van informasie oor ander befokte (en kak) musiek, internasionale bands, local bands en gig guides op sosiale media te baklei om soveel as moontlik mense te bereik. Luister mense ooit nog radio? As jy gelukkig is ontdek jy die fragmente van befokte Afrikaanse musiek so nou en dan per ongeluk, of as ‘n mede-musiekverslaafde jou daarop attent maak.

    So baie siele loop sielloos. Hoogs waarskynlik gaan die sielloses nooit hierdie album verstaan nie, wat nog van download of stream nie. Dis ironies want dis juis diegene wat hierdie musiek broodnodig het. Arno Carstens dra sy stem oor met die gemaklike vertroue wat ‘n mens van hom verwag, maar dis die absolute simbiose met sy moedertaal en die verwekking van nuwe unieke klanke wat my oorweldig – dis die tipe gebalanseerde “weird” waarna ek smag in Afrikaanse indie rock – en die ervaringe waaroor hy sing is dit waarmee ek kan identifiseer op hierdie stadium van die geveg. Donker alternatiewe akoestiese eenvoud word met die “weird” elektroniese klanke vermeng. Voeg by ‘n verdere mengsel van moderne sestigers tipe digkuns en afgekoelde klassieke Arno Carstens, soos ek dit leer ken het, en my aandag word vasgevang op elke liewe song.
    As ek na Die Anderkant luister, dink ek my in hoe al die aaklige kommersiële Afrikaanse albums spontaan verbrand. Tjoepstil. Wanneer laas het ek ‘n real goed uitgevoerde love song in Afrikaans gehoor? Nie dat ek al vergeet het van Toe Vind ek Jou nie.Ek moet bieg die melankoliese love songs is meer aangrypend vir my. Meer interressant. Dis glad nie ‘n smartvraat konsepalbum nie. Arno Carstens vat ‘n wandeling deur sy verlede en vertel stories oor wie hy is en hoe hy grootgeword het. Dit kom wel donker oor maar dit klink vir my net reg. Meeste van die album is op die bed in sy kamer in Die Aandblom nommer 13, Worcester geskryf – waar hy leer kitaar speel het en alhoewel dit ‘n baie persoonlike album is reflekteer dit ons moderne samelewing en hedendaagse verhoudinge in die stories met al die probleme en kompleksiteit wat mens kan verwag. What is most personal is most common.

    Ek het nie ‘n gunsteling song om te punt nie, maar ek luister nou weer die laaste drie songs en ek hoor net elke keer weer iets wat my mind blow. Ceres, Intensie en Fantasie. Hierdie is ‘n must have album as jy van befokte Afrikaanse musiek hou. Eerder laat as nooit.

    Wanneer word dit op vinyl gedruk Arno?

    Deel met jou tjommies!

      RolbeesArno Carstens se Aandblom 13 is ‘n unieke stukkie werk
      Check hom

      Pixie Lott – Woensdag se warm bokkie

      In Warm Bokkies deur griffinRek jou bek

      Hierdie blonde Britse Bokkie is ‘n popsterretjie. Haar ma het haar die naam Pixie gegee omdat sy ‘n premature baba was. Vergelyk gerus haar musiek (of eerder haar stem) met die local Afrikaanse popgemors wat weekliks release word. Dis kak, maar dis steeds myle beter as die drek wat uit SA se poprioolpype gepomp word:



      Deel met jou tjommies!

        griffinPixie Lott – Woensdag se warm bokkie