Check hom

PK van die maand: Oktober 2017 – Carl spineless fokken Niehaus

In Wat is nuus? deur PK Malherbe2 Eiertjies

PK. Afkorting vir perdekrag. Of poskantoor. Maar hier by Watkykjy, verkies ons die Poesklap-weergawe. En elke maand gaan ons een lekker stywe PK uitdeel aan iemand wat uit sy of haar pad gegaan het om die nasie kollektief af te pis. Soos in fokken all-the-way pappa.

So wie kry Oktober se PK? Wel, die politieke wêreld se eie Elvis… die man met meer comebacks as setbacks (ook maar net-net). Dames en Here, ons stel bekend Carl Niehaus.
Die ou adder het skielik onlangs weer sy verskyning gemaak nadat hy so 8 jaar terug in snot en trane van die toneel af verdwyn het na onthullings oor bog en bedrog. Nou lykit of iemand ‘n lighter onder Niehaus se poephol gelight het. Nie dat mens maklik die verskil tussen sy gevreet en sy anus kan uitken nie. Nietemin, dit het nou aan die lig gekom hy is moontlik die campaign manager vir Zoom-zoom se eks, Nkosazana, om in Desember leisels oor te vat by die ANC. Tog ontken hy dit teenoor joernaliste. Net om by public gatherings gesien te word waar hy aan sekere gekose mediamense inligting verskaf. Die ANC self ontken Niehaus praat in enige offisiële hoerdanigheid, maar doen ook nie veel moeite om hul witbroodjie te laat aantree nie. Na onthullings in die Sondagkoerante dat Nokosazana finansieel baat uit ‘n vriendskap met ‘n tabaksmokkelaar, het Niehaus se wangetjies opgepof en het hy gesê dit is White Monopoly wat bang is en haar probeer diskrediteer voordat hy alles as Fake News afgemaak het.

Nee wat tjomma. Jou verbale diarree bewys maar net hoe diep in die keiser en moontlike toekomstige keiserin se holle jy opgekruip is. Maak jou oë oop. Die res van ons kan sien die keiser is Carl.
Al is jy nou deel van die MK se Veterane What-what, is dit nie ‘n MK wat jy kan kom kry nie. Kom haal jou PK.

Deel met jou tjommies!

    PK MalherbePK van die maand: Oktober 2017 – Carl spineless fokken Niehaus
    Check hom

    Vyt Vyf! Week 44 van 2017. Swart Maandag, bribe broodjies en druk daai ou SA vlag dwars in jou hol op

    In Wat is nuus? deur PK MalherbeRek jou bek

    1) Swart Maandag. Redelike naais idee. Wys solidariteit met boere wat vir hul lewens vrees deur swart te dra op die dag en bymekaar te kom om te bid. Natuurlik is daar gapings vir misbruik of misverstand. Dankie aan die handjievol belhamels wat met ou vlae opgeruk het. Hoop nie die dag het te veel van julle tyd vir Volkspele oefeninge opgeneem nie. Dankie aan Nickolaus Bauer, hoernalis van eNCA wat sommer wild-en-wakker foto’s van vorige byeenkomste versprei het… foto’s waar mense die ou landsvlag as hemde gedra het (Edgars rooi-in-die-gesig-hanger-uitverkoping?) en die nuwe landsvlag verbrand het. Foto’s wat niks met Swart Maandag uit te waaie gehad het nie. Die skade is gedoen. Politici (ANC, EFF, BLF, SPCA, WNNR, WWF) het almal dadelik die dag afgemaak as rassisties. Want mos. Feit is, elke dag word mense vermoor. Goeie mense. Wit. Swart. Bruin. Maandag het miskien begin as ‘n hele ding teen die uitmoor van boere, maar die dag het ook gedien om vir die regering te wys dat wit en swart en bruin hande kan vat en wys hulle is gatvol. Moord is een ding. Karaktermoord ‘n ander. En ons regering pleeg laasgenoemde daagliks.
    2) Kyk, almal weet sangers is nie altyd die slimste nie. Let me rephrase – sommige Afrikaanse sangers. Maar elke nou en dan verras een jou. Een wat jy gedink het bietjie meer tussen die ore het, maar dan wys hy of sy eintlik nee, glad nie. So hierdie shout-out gaan aan die eerste wenner van SA Idols way back in 1867. “Heinz! Ketchup! As jou opinie verskil van jou fans s’n, bly stil as jy nie wil hê dit moet jou verkope beïnvloed nie.” Toe Heinz Winckler in ‘n videogreep te vertelle het dat swart dra op Swart Maandag eintlik nie veel gaan help vir bewusmaking oor plaasmoorde nie, toe breek, verbrand en krap baie Afrikaners hulle Heinz CD’s en begin “Boikot Heinz groepies.” En al wat hy eintlik wou sê is dat mense eers hulle uitkyk en geloof moet regkry. Boonop weet almal niemand vergewe so moeilik soos ‘n Afrikaner nie, al sê die Bybel wat. So toe hy ‘n opvolgvideo maak om jammer te sê en te verduidelik wat hy eintlik bedoel het, toe versuip sosiale media amper in die “Dis te laat ou maat” responses. Toemaar tjom, ek weet wat jy bedoel het. Maar in Heinz sight, stick to the singing, boet.
    3) Baie mense sal onthou hoe Mamma die aand voor ‘n lang reis frikadelle gemaak het en eiers gekook het en toebies met tamatie en koue vleis… en as jou ouers ryk was, was daar dalk selfs hoenderboudjies gebraai… als sodat jy die volgende dag by sulke non-descript sementtafeltjies en -bankies kon stop oppad see toe en dan uit jou kattebak uit kan vreet en verbygaande karre vir jou kan toet en jy kan wuif en lag asof fokkol fout is met die lewe nie. Jy sien dit natuurlik nie meer nie, want, wel, daar’s fout met die lewe. En dis onveilig. En die land is vuil. En so aan. Daarom salueer ek die twee spietkops wat hierdie week probeer het om die mooi gebaar weer aan die gang te probeer kry, maar nou dissplinêre aksie in die gesig staar. Die twee van Tokoza het hulself verfilm waar hulle in vol uniform dans op die maat van musiek terwyl hulle uit hul kosblikke eet. O. Wag. Die kosblikke was blykbaar vol kontant. En hulle het die geld as servette en tandestokkies gebruik. As you do. Ek meen rêrig. Geld? Wat het geword van goeie ou bribe-broodjies?

    4) ‘n Video geneem op ‘n selfoon van twee vrouens wat mekaar moer, het opspraak gemaak hierdie week. Why? Fi. Jy lees reg. Die fight het blykbaar gegaan oor ‘n wi-fi password. I-shit-you-not. Dis nie duidelik of die een ongelukkig was oor die gekose password en of sy net nie daarvan hou dat die ander een op haar wi-fi Beyoncé videos kyk nie, maar die PK’s het gereën soos wat mense bid dit in die Kaap sal reën. Sosiale media gebruikers veg nou maar vir die een wat die seerste gekry het en probeer rooi ligte laat afgaan by ou Fokkol Mbalula. Maar al wat afgaan is blou ligte, want die een flerrie se ma werk vir die SAPS.
    5) Kom ons brand ook ‘n kersie vir Phomolo Maoba, ‘n student aan die NWU wat besluit het dis slim op op sosiale media smalend blankes wat Swart Maandag ondersteun het, te waarsku dat als niks gaan help nie want hulle sal ook soos hulle baas, Terreblanche, vermoor word. Sy is intussen aangekla en die saak word deur die universiteit ondersoek. En sy het omverskoning gevra. Phomolo, vra vir Heinz. Vergifnis is blerrie moeilik vir mense wat meer en meer voel asof hulle van rassisme beskuldig gaan word as hulle swartsakke koop, maar as daar teen blankes gekots en gedreig word, dan word daar liggies oor die hande getik. Penny Sparrow staan nou nog in die hoekie. Kies ‘n hoek, Phomolo. En fokken blok jouself.

    Deel met jou tjommies!

      PK MalherbeVyt Vyf! Week 44 van 2017. Swart Maandag, bribe broodjies en druk daai ou SA vlag dwars in jou hol op
      Check hom

      L.A. Cobra is Suid-Afrika se eie pielrukrockmusiek

      In Rolbees Reviews deur RolbeesRek jou bek

      L.A. Cobra – Shotgun Slinger
      Hair metal (of sleaze rock soos meeste mense dit ken) is een van my guilty pleasures. Om eerlik te wees, dis in my zef bloed en ek smaak dit al hoe meer so met die ouderdom saam. Ek luister nog gereeld L.A. Guns, W.A.S.P, Warrant, Ratt, Poison en Def Leppard se early stuff en al daai lekker soortgelyke sluwe tunes. Hey, fok julle almal wat dit nie like nie! Hou op lees en gaan luister watookal cool is vir die sensitiewe deurmekaar kinders deesdae.

      Ek het verlede jaar L.A. Cobra se album, How Much Snake Can You Take?, review en alhoewel ek baie van die konsep, meeste van die songs en overall sound gehou het, was die produksie en afronding net nie mooi up to scratch nie. Dit was met tye disappointing en bietjie amateurish. Dis te verstane, want hulle het daai album op ‘n shoestring budget record. Die derde album was ‘n aangename verrassing. Dis nou so twee weke vandat ek dit die eerste keer gehoor het en ek is nog steeds verslaaf aan Shotgun Slinger. Hulle het elke song laat shine op hierdie een en dit is in my beskeie opinie die eerste behoorlike hair metal album wat deur Suid-Afrikaners release is in die geskiedenis van SA rock musiek. Dis om die waarheid te sê ‘n befokte rock album, period.  Don Cobra tune dit was ‘n genuine team effort gewees want al die lede van die band het bygedra met die skryf daarvan en mens kan inderdaad die sinergie hoor van begin tot einde. Die Sweedse rock and roller, Martin Sweet (van Crashdïet en Sweet Creature faam) het ‘n befokte job gedoen met die mixing, mastering en producing van die album en ook baie van daai ekstra layered backing vocals gedoen.
      Aan die een kant moet jy in ag neem die tegnologie het obviously verbeter sedert die dae van Robert John “Mutt” Lange se mndblowing produksie van Def Leppard se Hysteria (1987), maar aan die ander kant is talent duidelik herkenbaar en moet mens krediet gee waar dit verdien word, selfs in vandag se high tech tye. Ek gaan noodgedwonge ‘n klomp ander hairmetal-heyday-albums met Shotgun Slinger vergelyk: Mötley Crüe se Dr. Feelgood, L.A.  Guns se Cocked and Loaded en Ratt se Out of the Cellar. Hoe meer ek hierdie album luister, hoe meer dink ek dit steek glad nie sleg af teenoor al my favourite hair metal albums van back in the day nie.  Dit is wel so dat hierdie genre in sy suiwer vorm redelik static gebly het en nie moerse develop het oor dertig jaar nie maar is dit nie deel van die appeal vir ons ou garde wat mal is oor hierdie tipe rock and roll sound nie?

      L.A. Cobra wat in 2017 ‘n niche genre promote wyk ook nie te veel af van daai resep van ouds nie maar ek hoor ook iets hier wat fokken kief en nuut is. Hulle het sonder om spesifieke bands te gaan copy wragtig melodieë en riffs gaan raakboor wat nog modern en befok kan klink! Shotgun Slinger is nog een van daai albums wat my in tyd wil laat terug gaan in ‘n time machine en die album in ‘n record producer op die Sunset Strip in Kalifornië se hand te gaan druk in die mid eighties en tune:
      “Dê, hoor hierdie befokte kak”.

      Dit sou soos soetkoek verkoop het daai tyd sonder twyfel. Daar is lekker zef solos, nothing elaborate, maar dis daar en dis lekker. L.A. Cobra het die nodige restraint en afronding reggekry met alles van vocals tot basic timing asook om die regte moods raak te nail. Ek voel nie rêrig of daar iets missing is nie en ek skat daar sou ‘n hele paar hit singles op die metal charts wees back in the day. Ride? Running Wild? War? Ek weet nie, die hele album is ideaal om hard te pomp op jou stereo. Tot jou ma sê julle moet afklim daar.

      Rock and Roll Pretoria en Wrong Things Feel Right het vir my bietjie kak geklink aan die begin met daai tappit guitar tone wat klink of dit gebruik was as ‘n temalied vir ‘n Afrikaanse TV produksie uit die tagtigerjare. Ek dink ek verstaan wat hulle try doen het, though. Dit laat die zef hair metal sound ‘n bietjie nader aan’t huis kom. We are marching to Pretoria? Sarie Marais? Jirre Cobras! Ha! Dis mos lankal nie meer exclusive tot die States in die eighties nie, so kom ons maak dit ons eie in Afrika in 2017. Dis fokken weird, maar dit werk somehow. Happy Birthday vir gister, bra Don!

       

      Deel met jou tjommies!

        RolbeesL.A. Cobra is Suid-Afrika se eie pielrukrockmusiek