Check hom

Wat vat dit om Led Zeppelin te cover in Suid-Afrika?

In Rolbees Reviews deur RolbeesRek jou bek

Wat is die eerste ding waaraan jy dink as hierdie band se naam of hulle musiek hoor? Grootste rock band in die geskiedenis van rock and roll of overrated diewe? Raak jy excited of verveel hulle jou? Trek hulle jou aan of is jy nie veel gepla nie? Ek weet eintlik min van hulle geskiedenis af, net die basics wat ek gelees het in ‘n paar biografië en die interwebs se usual snippets, maar daar is baie redes hoekom ek unashamedly ‘n Led Zeppelin fan gebly het vir meer as sewe-en-twintig jaar. Dit het alles met die musiek te doen. Ek is redelik seker dat dit baie dieselfde aspekte is wat dit so moeilik maak vir musikante om hulle songs te cover. Maak geen fout nie, daar is ‘n moerse lang lys van oorsese musikante wat Led Zeppelin covers en tributes gedoen het oor die jare. Gaan google dit maar self anders gaan ek ‘n boek skryf. Op eie bodem is dit skaarser as SA music venue eienaars wat artists se belange heel eerste stel. Daar was onbetwyfeld nog altyd ‘n versigtigheid in die global rock and roll community om die challenge aan te pak en ek onthou back in the day toe hair metal bands soos Kingdom Come, Whitesnake en Great White hulle sound te na aan Led Zeppelin begin skoei het was daar onmiddelik ‘n backlash. Gary Moore en Ozzy Osbourne het die song Led Clones record en ‘n streng waarskuwing gerig aan enige musikante wat sou waag om die “heilige klanke” te “leen” sonder die nodige toestemming. Bottom line is: Led Zep is ‘n heilige koei in rock and roll. Deesdae is daar nog steeds bands soos Greta van Fleet, wat net sowel hulleself Led Zeppelin Lite kon genoem het.

Die ontwikkeling van Led Zeppelin se spesifieke klank is die onderwerp van baie debatte. Persoonlik dink ek dit het baie te doen gehad met wie elkeen van die lede individueel was toe die band ontstaan het (meestal session musos met jare se ondervinding wat op ‘n punt gekom het waar hulle reg was om hulle eie ding te doen) maar dit het ook baie met die tyd, plek en die geluk (en ook ongeluk) wat die rock and roll gode hulle kant to gegooi het toe hulle uiteindelik as die vier berugte band members saam begin speel het. Dit het net so veel te doen gehad met hulle uiteenlopende individuele musiekinvloede soos blues, rock and roll en folk (Jimmy Page het funk, reggae, doo-wop, synth-pop en rockabilly begin saambliksem). Moenie vergeet van hulle ongeëwenaarde musikale eendrag nie. Dit klink soos die modus operandi van meeste bands vandag, né? Wel, diverse genres was nie die norm daai tyd nie en dis hoekom hulle so rewolusionêr was. Sure, daar was baie ander bands wat ook awesome shit gedoen het oor dieselfde tydperk, maar hierdie band het iets anders ook gehad. Superpowers, ‘n inherente gevaar het hulle oral gevolg, hulle kon die atmosfeer in ‘n plek bepaal en reguleer, hulle het ‘n unieke mistiek en flambojantheid gehad. Hulle was terselfde tyd seksueel en spiritueel en hulle het nooit gesettle om dieselfde musiek oor en oor te maak nie. Jy kan al nege studio albums gaan luister en hoor hoe hulle hul eie artistic boundaries met gemak push en elke keer was dit teenstrydig met die manier waarop die status quo, die media en selfs die fans hulle wou uitbeeld het. Dink byvoorbeeld aan hulle derde album wat baie swakker verkoop het as die voriges en net toe almal gedink het hulle is toast het hulle die epic untitled Led Zeppelin album uitgebring. Ja, laasgenoemde is die een met Stairway to Heaven op. Onlangs het daai album ses-en-veertig jaar oud geword en dit klink nog splinternuut vir my. Daar was ook ‘n baie vreemde telepatiese konneksie tussen al vier lede en selfs vandag, as jy in tap op daai energie as ‘n fan of cover artist, vat dit jou na eerie mystical plekke toe.

Kan die Led Zeppelin experience ooit nagemaak word deur ander musikante? Hoekom probeer as dit so moeilik is? You must be out of your fucking mind, right? Well, dit was nog altyd conventional thinking vir ons hardcore Led Zep fans. Dit is admittedly bietjie fundamentalist. Skuldig, soos aangekla. Musikante is bewus daarvan dat hulle name in die slag kan bly, hulle met bierbottels gegooi kan word of hard met ‘n vals kitaar gebliksem kan word, selfs hulle careers serious skade kan aandoen. Die mees basic toets is die cringe toets. If you can’t feel it, it’s shit. Net ‘n klein bietjie feeling was al waarvoor ek gehoop het toe ek die Led Zeppelin tribute show gaan kyk het by die Good Luck Bar. Wie se skuld is hierdie tribute? Blameer dit maar op Jason Oosthuizen wat duidelik te veel ballas het. Hy het die band uitgekies en die hele set en alles. Het hulle ‘n paar weke afgeboek soos sane mense in ‘n perfekte wêreld dit sou doen? Nee, in true South African spirit en style het die crazy fokkers vyf rehearsals gehad en normaal voortgegaan met hulle main gigs, album launches en what not. Wie is die res van die brawe siele wat die amper onbegonne taak gaan staan en aanpak het?
Jason Oosthuizen het vintage dromme ter ere van Bonzo gebliksem (ja hy het sy hande ook gebruik tydens Moby Dick), Martin Cito Otto moes daai gevreesde Robert Plant vocals doen (no pressure at all), Werner Bosman moes Pagey se legendariese licks raak druk (ja hy het ‘n double neck guitar ook gebruik), Chris van der Walt moes met epiese bass lines soos op Ramble on en Black Dog die band op die regte pad hou (hy het ook ‘n solo gejol… soos ‘n alien version van John Paul Jones). Jones het gesorg vir meesterlike synth en keyboard contributions en Neil Breytenbach moes daai unieke ambience probeer capture. So het hulle dit reggekry? Ek sal julle nou vertel, kom ons kyk eers na die songs wat hulle gecover het. ‘n Selection van Led Zeppelin se mees bekende songs vanaf die eerste ses studio albums (uit die nege wat hulle record het) en wat strek oor ‘n tydperk van ses jaar. Good Times Bad Times? Dazed and Confused? Hell yeah, al daai goeie oues! Daar was so nou en dan ‘n paar klein foute wat net anal fanatics sou agterkom maar met hierdie tipe kaliber musos kan jy vir seker wees elkeen sal tegnies op die ball wees, selfs onder immense pressure. Om net tegnies uitstekend te wees is egter nie goed genoeg vir ‘n Led Zeppelin tribute nie. You have to tap into the sonic energy and become part of the songs. Not just individually. Collectively, en dan moet jy nog die audience oortuig jy is for real in jou interpretasie.
Aan die begin van hulle set was ek skepties en dit kon enige kant toe gaan. Ek het nie dadelik die sinergie gevoel nie maar iets amazing het gebeur soos wat die hele show progress het. I saw them try, I saw them struggle a few times, but I saw them overcome the challenge and knock the tribute show out of the park! Paar dinge het vir my uitgestaan: ek het hoendervleis gekry met Stairway to Heaven (wat ek bittermin min luister deesdae juis omdat ek nie meer hoendervleis kry nie). Ek het Since I’ve Been Loving You baie anders gevoel as normaal weg, ek kon sien die band members kon die power van die songs op stage aanvoel en het connect met die crowd, gedurende The Song Remains the Same en Kashmir kon ek my oë toemaak en saam met die band na ‘n ander universe toe travel.
Paar keer kon ek sien hoe hulle al meer en meer begin connect as ‘n unit, most notably een keer waar hulle so saam gedrom het om Jason terwyl hulle ampere uitstoot en oordromme laat verkrummel. Daarna was die crowd heeltemaal betower en almal aan hulle voete. Die laasgenoemde twee songs is die moeilikste om te nail maar hulle het dit flawless gedoen. Niemand sal ooit Led Zeppelin se leemte kan volstaan of ‘n performance afpull wat naby hulle kom nie maar ek het wel besef iets mystical kan gebeur as dedicated musos respekvol ‘n tribute doen en hulle alles gee.
Dis vier massiewe skoene waarin hulle moes staan, maar hulle het dit reggekry om ‘n moerse nerve raak te speel, soms dieper en meer akuraat as ander kere, maar dit was solid en powerful en hulle het die Good Luck Bar vol fans saam met hulle gevat. Aan al die musos, well done! Hou asseblief aan want dit gaan net beter en beter raak. Thanks for doing this when many people probably warned you not to, or begged you not to fuck it up. Dit wys net weer dat as jy die ballas het om dinge te doen waarvoor ander te bang is, sal dit dividende betaal. Meer mense moet hierdie tribute show sien en ek hoop ander stede in SA sal ook ‘n beurt kry!

Deel met jou tjommies!

    RolbeesWat vat dit om Led Zeppelin te cover in Suid-Afrika?
    Check hom

    Doc Maclean – Watkykjy interview

    In Watkykjy Interviews deur griffinRek jou bek

    Delta blues legend, Doc Maclean is besig om die hele Suid-Afrika stukkend te toer. Dis die tweede keer wat die omie ons land besoek en hy like dit befok. So baie, dat hy in fact daaraan dink om vir homself volgende jaar maybe ‘n huis te koop iewers in die Kaap. Doc het so drie dae lank by ons kom tasse afpak en relax en een middag tydens ‘n heerlike brannas session (Mystic Boer Brandy) so bietjie met Rolbees gesels oor die lewe, die blues en ‘n hele paar ander dinge. Ons het besluit om die interview se volle lengte te behou en nie te veel te edit nie, juis omdat Doc so experienced muso is, interesting stories het en daar nie juis sulke indiepte interviews op die wye wilde interwebs van die oom bestaan nie.

    Doc Maclean toer nog deur Suid-Afrika tot die die sewentiende Desember en jy kan hom by enige van hierdie spots kak kyk. Maybe is dit toevallig naby waar jy jou Desembervakansie gaan hou:

    Nov 14 Pietermaritzburg, w. Timm Parr

    Doc Maclean

    Doc Maclean in aksie by ‘n gig in Pretoria. Foto deur The Image Engineer. https://www.facebook.com/imageengineer/

    Nov 15 Howick, KZN, w. Tim Parr

    Nov 17 Eshowe, KZN
    Nov 18 Richards Bay, KZNNov 20 Umdloti (Durban), KZN
    Nov 21 Ramsgate, KZN
    Nov 22 East London, East Cape
    Nov 23 Kenton-On-Sea, East Cape
    Nov 24 Port Elizabeth, East Cape
    Nov 25 Nieu Bethesda, East Cape
    Nov 29 Cape Town, West Cape
    Dec 1 Durbanville, West Cape
    Dec 2 Cape Town
    Dec 3 Stellenbosch, West Cape
    Dec 8 Darling, West Cape
    Dec 9 Swellendam, West Cape
    Dec 10 George, West Cape
    Dec 12 Plettenburg Bay, West Cape
    Dec 13 Wilderness, West Cape
    Dec 14 Calitzdorp, West Cape
    Dec 15 Prince Albert, w. Albert Frost
    Dec 16 Knysna, West Cape
    Dec 17 Knysna, West Cape

    Ons het ‘n vollengte show van Doc in Pretoria gefilm en sal dit een of ander tyd bietjie polish en seker ook op die web uitjaag. Vir nou, check bietjie die kuier session met Rolbees:

     

     

    Deel met jou tjommies!

      griffinDoc Maclean – Watkykjy interview
      Check hom

      Souf Africa have talent – Die Silwerskermfees

      In Snotstories deur Watkykertjie bydraeRek jou bek

      Deur Melt Sieberhagen
      Daar is min dinge wat my so baie so blatant soos ‘n bakvissie laat voel as ‘n voice note. Daardie klein stemboodskappie wat jy stuur omdat jy nie kan reply met ‘n teks-boodskap nie. Of deesdae sommer net stuur want jy’s te lui om te tik. Slfs in smpl sms-tl. Dink gou mooi daaraan – jy is besig om ‘n foon te gebruik om ‘n program te gebruik wat bedoel is om getikte boodskappe te stuur, maar jy gebruik dit om ‘n stemboodskap te stuur soos wat jy met ‘n foon gedoen het nog voor ‘n foon cheap teksboodskappe kon stuur en jy voicemail gelos het of (oh, the horror!) net ‘n gewone gesprek gehad het. Een tree vorentoe, twee treë terug.

      Nou sit en stuur jy soos twee tienermeisies die een stempossie na die ander. Terwyl jy netsowel kon bel. Maar dis okay. Ek’s aanpasbaar. So ek luister die voice notes. Stuur dan selfs enetjie terug. Ek weet ek gaan nie hierdie geveg wen nie. Net soos wat “met” skielik uit almal se woordeskat verdwyn het en ons nou “saam ons vriende” uithang, gaan ek niemand oortuig om op te hou voice notes stuur nie. Tog, mag ek vriendelik – dog ferm – vra dat daar ‘n 15 sekonde limiet geplaas word op  die boodskappe? As ons nou met ope arms die toekoms in gaan hardloop en verbale MixIt pleeg, kan ons net ‘n perk plaas op die hoeveelheid inligitng wat daar op ‘n slag oorgedra word? Na meer as ‘n paar sekondes hou ‘n boodskap op om ‘n boodskap te wees en is dit eerder net ‘n baie lang eensydige gesprek.

      Korter is beter.

      Sjoe, net soos wat daardie omslagtige intro ook korter kon wees. Iets wat wel kort is, is ‘n kortfilm. (Dit was dalk omslagtig, maar kyk nou net hoe mooi sluit dit aan.) Die Silwerskermfees gebeur die afgelope paar jaar met groot fanfare by die Bay Hotel in Kampsbaai. Dis ‘n lekker vet party waar die Afrikaanse filmindustrie vir ‘n week lank skouers skuur, tips uitdeel, smooch, pitch, netwerk en party. So lekker as wat al daardie dinge is, gaan dit darem ook oor meer as dit. Sedert 2011 stoot hulle elke jaar ‘n klomp geld, moeite, tyd en idees in die kortfilms wat spesiaal vir die fees gemaak word. Honderde idees word ontvang en hulle skaaf dit af na ‘n handvol projekte wat dan verder ontwikkel en uitgevoer word. Dit is ‘n wonderlike manier om aan moontlike verdere rolspelers in die bedryf (sien, ek praat nog vlot Netwerkiaans) ‘n kans te gee om gesien te word en dan verdere werk en projekte daaruit te kry. ‘n Klomp vorige wenners het aanbeweeg om vollengte movies te maak. Selfs movies wat gekyk is ook.

      Hierdie jaar het ek weens betrokkenheid so veel van die kortfilms as moontlik probeer kyk. En dit was makliker as voorheen, want hierdie jaar was daar ‘n kort-kortfilm afdeling ook. Lekker klein happies wat inklok teen 12 minute elk. Want as die wiele van die bus begin afval kan selfs 24 minute soos ‘n ewigheid voel. Daar’s ‘n definitiewe onderskeid tussen twee soorte flieks wat dit tot op die Silwerskermfees se silwerdoek maak: Kuns en Popcorn. Nie dat die een beter is as die ander nie, maar ‘n mens moet jouself tog afvra hoe belangrik dit is om nog meer en meer kuns te skep as dit popcorn-flieks is wat die geld gaan laat inrol…

      Check self die nuwe kortfilms wat nou op Showmax beskikbaar is en besluit self, maar hier’s my indrukke van die meeste van hulle. (As jy nie saamstem nie, stuur ‘n voice note…)

      Slaaf.
      In the interest of full disclosure, moet ek sê hierdie is my tjommies (en ek het die subtitles gedoen), so ek kan seker nie objektief wees nie. Tot skiem ek dit is ‘n great kykie na verslawing van alle soorte met ‘n moerse lekker gevoel van dreigende onheil, menslike weerloosheid en algemene verval. En dis net die liefdesverhaal deel van die storie. Carel Nel verdien die beste akteur prys wat hy ontvang het hiervoor.
      Kuns vs Popcorn: ‘n Stewige Roy Lichtenstein print en ‘n medium popcorn met ‘n aarbei slushy.
      https://kyknet.dstv.com/program/silwerskermfees/video%E2%80%99s/slaaf-lokprent/videos

      Soldaat
      Hierdiie outjie het gewen as beste kortfilm in die 24 minuut kategorie. Dis ‘n lekker homoe-grown stukkie gansterism en jeugdige onskuld wat vinnig verdwyn. Iewers het ek seker nie mooi opgelete nie, maar dit voel asof daar ‘n time-continuity-probability gaping iewers is wat vir my wil-wil maak dat al die stukke nie mooi inmekaarpas nie, maar ek gaan dit beslis weer check. Die dele wat ek kon volg en verstaan het, was moerse lekker, so ek kan gerus gaan vir “one more time, with concentration”.
      Kuns vs Popcorn: ‘n Goeie Nathan Trantaal gedig en ‘n halwe steak Gatsby.

      Vossie Vergas Homself.
      Hierdie lekker comedy met Tobie Cronje het vir June van Merch ‘n beste aktrise prys besorg. Dis ‘n goeie, gestileerde komedie met ‘n tong-in-die-kies en knop-in-die-keel wat mekaar goed afwissel. As ‘n man besluit hy’s moeg vir die lewe en verbete probeer om te ontsnap, is daar niks beter ‘n bemoeisieke antie met ‘n lewensles of twee in haar arsenaal nie.
      Kuns vs Popcorn: ‘n Deeglike Portchie met witwyn in ‘n Valpré bottel.

      Die Maan Val Bewusteloos.
      Nico Scheepers het hiervoor ‘n toekenning vir beste regisseur gekry, maar hy het darem deeglike oefening gehad in die sin dat hierdie eers ‘n toneeltstuk uit sy eie pen was wat hy aangepas het as kortfilm. Dis beeldryk en vreeslik emosie-gedrewe en kwalifiseer beslis as hogere kuns. Jy moet kyk en kophou en inleef, want die simboliek en metafore kom dik en deeglik deur.
      Kuns vs Popcorn: Bettie Cilliers-Barnard al die pad. Jy eet nie naby mooi paintings nie.

      Langsaan.
      Dis min dat iets my regtig erg ontstel. Hierdie is een van hulle. En dis nie noodwendig die inhoud en subject matter nie… Okay, dit is. Ek neem aan dis goed, maar sjoe, wees gewaarsku as jy hierdie kyk: Dis goed, maar dis nie noodwendig lekker nie.
      Kuns vs Popcorn: ‘n Steven Cohen installasie en baie, baie nugter maag.

      Vrekfontein.
      Dis geen geheim dat hierdie my absolute gunsteling was nie. Eckard Cloete skryf en direct ‘n lagstorm los met hierdie outjie. Mockumentaries raak nou al ‘n bietjie ou nuus en kom met ‘n redelike mate van voorspelbaarheid. Dis juis die feit dat dit nog ‘n bietjie verder gedruk word en amper ‘n behind-the-scenes van ‘n mockumentary van ‘n storie van ‘n moerse snaakse situasie is. Die akteurs is baie goed ge-cast en Lida Botha verdien ‘n flippin’ Oscar vir hierdie ene.
      Kuns vs Popcorn: ‘n Prettige Pierneef en ‘n groot pocorn, groot coke (met ys) en ‘n boksie Whispers.

      https://kyknet.dstv.com/program/silwerskermfees/video%E2%80%99s/vrekfontein-lokprent/videos

      36 DDD.
      Ek kan weereens nie veel sê nie, want ek is in hierdie ene. Tog verdien die art department op hulle eie ‘n hele rondte applous vir die hekelwerk. Dis ‘n lekker lawwe storie – presies waarvoor die 12min shorts bedoel is.
      Kuns vs Popcorn: Luister hierdie voice over en sê jy my…

      https://kyknet.dstv.com/blad/silwerskermfees-2017/36ddd-lokprent/videos
      Ek het jou gemaak.
      Dis ‘n groot stap om ‘n legendariese Jan Rabie kortverhaal op die skerm te probeer sit, so dit help seker dat jy ‘n gevestigde skrywer soos Tertius Kapp kry om te… direct? Okay, maar dan help dit seker dat jy ‘n gevestigde director soos Jaco Bouwer kry om te… act? Hoe nou? So vreemd en buite-die-boks as wat dit klink: dit werk. Hierdie is ‘n lekker storie om te kyk. Weereens net die regte kombinasie van vernuwende dinkwerk en ‘n goeie, kykbare uitvoering daarvan.
      Kuns vs Popcorn: ‘n Irma Stern in die kombuis waar die bobotie aan die bak is.

      Die man met die snor en Die Onderspit.
      Hierdie twee word saam genoem, want hulle is vir my albei uitstekende voorbeelde van waaroor die Silwerskermfees gaan: Goeie idees, talentvolle mense wat betrokke is en oorgenoeg toewyding en entoesiasme. Kon gedoen het met meer tyd, meer geld en dalk ‘n minder ‘restrictive’ tydsduur van presies 24 minute. Maar bowenal is die lekkerkyk movies wat wys dat Afrikaans kan doen met meer action-comedies en flieks wat hulleself nie noodwendig altyd té ernstig opneem nie.
      Kuns vs Popcorn: ‘n Tretchikoff print en ‘n dubbel brannas en coke.
      https://kyknet.dstv.com/program/silwerskermfees/video%E2%80%99s/die-man-met-die-snor-lokprent/videos
      https://kyknet.dstv.com/program/silwerskermfees/video%E2%80%99s/die-onderspit-lokprent/videos

      Daar is ongelukkig ‘n paar movies wat ek nie hierdie jaar te siene gekry het nie, soos bv Skerm, want ek sal eerder my tol in ‘n kardeur vasslaan as om te kyk hoe Tim Theron maak of hy draadtrek. Tog, gaan ek ten laaste ten volle aanbeveel dat jy beslis ook kyk na:

      Wisseltrofee.
      Hier is baie ver buite die boks gedink. En dit wys. Aanvanklik is daar ‘n reuse gevoel van… onrustigheid. Dis groteskte karakters – soveel meer te danke aan die feit dat dit poppe is. Maar hoe meer jy kyk, hoe meer word jy ingetrek in die vreemdheid en wonder jy waarheen alles op pad is… Tot jy besef. En dalk is dit dan al te laat…
      Kuns vs Popcorn: ‘n Lekker ou Claerhout met kudu-droëwors en ‘n glasie droë sjampanje.
      https://kyknet.dstv.com/program/silwerskermfees/video%E2%80%99s/wisseltrofee-lokprent/videos

      Daar’s 20 nuwe Silwerskerm kortfilms op Showmax. Maak seker jy kry hulle! Jy kan hier opsign vir ‘n 14-dae free trial.

      Deel met jou tjommies!

        Watkykertjie bydraeSouf Africa have talent – Die Silwerskermfees