Category Archives: Snotstories

Die Bachelors – deel II van II

Geagte Watkykertjie,

Jy wil dalk eers "Die Bachelors – deel I van II" lees voor jy hieronder die laaste deel van die storie aanpak, anders mag jy dalk net confused op jouself pluk.

Hou maar die hande bo die komberse …


IMG_4813Die ligte is af en "I Can Be Your Hero, Baby" speel deur die mini hi-fi. Die stripperheks met die eetversteuring en skoongeskeerde poes is besig om van die mees tacky kak op aarde te doen (sover dit stripping aanbetref, in elk geval) – sy is besig om 'n kers te smelt en die was stadig orals oor haar tiete en maag te drup. My gedagtes begin doelbewus te dwaal en ek soek iets om my brein mee besig te hou. Enige iets. Net vir 'n minuut of twee totdat hierdie kak eventually oor is…

Vir een of ander rede kom hierdie conversation tussen my en die bruidegom-to-be se bride-to-be op van so paar weke tevore. Ek kon glad nie onthou hoe ons gesprek uiteindelik hierop uitgeloop het nie…
"Toe ek op skool was," begin sy, "het ek elke middag by my maatjie se huis gebly na skool omdat na-skool se kinders nie so lekker is nie. Sy het een bride to bevan hierdie klein potbelly pigs gehad as 'n troeteldier. Gewoonlik is sulke kein diertjies baie cute, maar die fokken ding het my altyd heavy uitgefreak! Hy het my altyd rondgejaag in die huis sodat ek by die trappe moes ophardloop na die slaapkamer met die gedierte kort op my hakke. Dit was elke middag se blerrie storie! Ek moes elke keer op die bed spring sodat hy nie kon bykom nie!"
"Weird" antwoord ek terug, "en wat maak die varkie toe?"
"Check", antwoord sy terug "die klein siek fok het elke keer as ek op die bed gespring het om van hom af weg te kom die hoek van die bed verwoed begin naai. Hy het sulke vieslike gromgeluide gemaak – dit terwyl hy my straight en stip in die oë gekyk het! Grom-grom-grom-naai-naai-naai!"

Hoekom de fok het nou daaraan gedink? Dit het my brein presies 30 sekondes besig gehou…

Die strippertjie het die kerse weggepak intussen. Die kerswas sit nou soos droë kom oor haar maag en eiertiete. Sunnyside up. Sy begin weer haar moves gooi en lyk nou of sy besig is om ligte vliegtuie in distress te laat land by Grand Central. Haar stadige bewegings met die groen luminous rave stokkies is about so sexy soos die stootskrapers in die Rugby World Cup se opening ceremony. IMG_4801Net heelwat minder ge-choreograph. Terloops – vir die van julle wat nie moerse uitmaak van chemie nie – hydrogen peroxide saam met 'n fosfaat van een of ander tipe maak daai fluid wat in rave stokkies gaan. Jy ken dit dalk moontlik as "beroksaait", daai kak wat jy in jou hare sit vir highlights, jou zef naai. Nou weet jy at least hoe om dit reg te spel.

Anyway… die skêr ruk toe 'n skêr uit, sny die rave stokkies se punte oop en begin die liquid bo-oor haar kaal lyf uit te gooi terwyl sy soos 'n slang dans wat met 'n knopkierie gepoes is. Die hokkiespan gaan tekere soos potbelly varkies wat hoeke van beddens naai terwyl hulle chicks straight en stip in die oë kyk. Sy vryf dit orals oor haar borste terwyl sy haar lippe lek en flikkers gooi vir almal. Van die kak loop ook oor haar naeltjie en in haar kredietkaartgleuf in. "Yes-yes-yes?!" laat sy vir oulaas hoor. Dit lyk of Predator draad getrek het en sy load orals oor haar lyf se voorkant uitgeblaas het. Monsterbotter. Die chick se "drywer" met die verbleikte drymac gee vir haar 'n handoek aan om die monsterkom af te vee. Die show is verby. Dank god.

Dis op hierdie stadium wat die marabs in my ontwaak vir een of ander onverklaarbare rede. Ek spring op, gryp die left-over rave stokkie, maak my oë toe en druk twee groen kolle op my ooglede. Surprize-surprize, dit fokken brand efens, maar brannas maak mens mos fokken sterk. Mos. "Check my uit, ek is 'n fokken monster! Aaaaarrggh! Lyk dit cool, huh?", skree ek vir die besope souties.

IMG_4736Ek wens ek het dit nie gedoen nie, maar drank weet mos fokken altyd van beter. Ek hoor hoe een van die ouens se stoel skuif soos hy opspring: "Wag, ek help jou!". Met een move het iemand my beet aan weerskante van my skedel, besig om die groen chemicals verder oor (wat hy dink) die buitekant van my ooglede (is) te verspei. Wat hy actually besig is om te doen is om die hydrogen peroxide oor my oogballe en retinas in te masseer met sy  met sy twee onhandige duime…

Maats, daai kak het godsdienste waarvan ek nog nie eers bewus was nie uit my gebrand: "Godjissisfokofjoupoeswaddefokfokjoujoukonteinajissisgodfokof!!!" kry ek in een asem uit. Ek knyp my gefokte oë stywer toe as laities se boude wat verby Jurie Els moet loop en my arms maak wawiele. Grotes. In alle rigtings. Ek poes alles en almal raak om blind by die badkamer uit te kom. Jirre, en ek vloek. O maggies, ek vloek hard. Die laaste keer wat ek gedink het ek word blind was toe ek vyf jaar oud was en twee elektriese drade ingeplug het en die oop punte teen mekaar gedruk het. Obviously het dit 'n cartoon-agtige ontploffing tot gevolg gehad wat my gesig en arms swart van die roet gelos het. Die krag het getrip oor my kak aanjagery en ek het gevolglik gedink ek was blind. Ek is getroos met 'n skoon shot brandewyn vir die skok en 'n poesgroot pakslae vir die res. Beide toegedien deur my pa.

IMG_4748Hierdie keer was egter effens anders. Drie ouens help my badkamer toe sleep terwyl ek tekere gaan soos 'n ferris wheel sonder bearings gekruis met 'n maer vark oppad kermis toe. Gelukkig is niemand poesdronk nie. In die badkamer aangekom, voel ek rond en gryp die stortkop van een van daai hare was goeters en sprei water direk in my oë in. Full-blast. My ooglede wapper soos 'n Rifrug se ore agter op 'n Hilux. Ek toets nie eers vir temperatuur nie. Dis een van daai "There is always time for lunbrication!" oomblikke. Fok dit! Hierie kak moet uit! Ek wil nie die res van my lewe blind wees omdat ek vir 'n stripper se glow-in-the-dark, geskeerde kwak gekyk het nie. Dis te naby en te ironies aan draad trek en blind word.

Ek droog my gesig af met my harige palms. Ek pat my gesig moerse versigtig droog met 'n handoek en waag dit om my oë weer oop te maak. Jirre, ek kan sien! Ek kyk nou wel deur trane, maar ek kan fokken sien! Vir 'n halfuur lank brand dit nog steeds en dit lyk of ek vir ses weke aaneen soos 'n weeskind gehuil het wat vir die vyfde keer reject is.

'n Rukkie later bel my chick genadiglik en vra of ek hulle nie wil kom join vir die bachelorette party wat sy by ons huis gooi vir ons pel se beter helfte nie. Dis die vinnigste ninjabom wat ek nog ooit gegooi het by 'n party wat snuff draai.

As jy weer wil voorgee dat jy eerder jou oë met bleach sal uitwas voor jy na iets kyk, dink weer – ek sal eerder die stripper vat, al is sy hoe fokken zef…

IMG_4667

Deel met jou vriende:
  • Print
  • Digg
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • laaik.it
  • StumbleUpon
  • Twitter
  • email
Gefile in Snotstories | 18 Comments

Happy daze by FORR festival – ‘n recap deur Eencap (en meneer Doenbaar)

Hierdie is 'n vinnige recap en so paar fotos van twee tjommies wat namens Watkykjy na die FORR Festival toe gestuur is in Mozambiek om te gaan kyk wat daar skud. Neem in ag dat een van die twee ouens 'n soutie is, so die Afrikaans gaan hier en daar so bietjie gly en kak trap…


Deur Eencap en Meneer Doenbaar

Erens hier aan die begin van Augustus het die ouens van FORR (Die Fellowship Of Rock ‘n Roll) vir WKJ genooi om bietjie te kom kyk hoe baie funDSCN1820 hulle kan aanjaag op een plek met ‘n festival op die strand in Mosambiek. Griff kon dit ongelukkig nie maak nie en dus vir my en Doenbaar gevra om as afgevaardigdes te gaan loer waaroor die storie gaan. So kans wys mens nie van die hand nie behalwe as jy allergies is vir dop, tunes, moerse strande en warm water. (In daai geval reken ek sal FORR ook in elk geval allergies wees vir jou.) Vir die wat die nie ken nie, (en nou nog nie opgetel het nie) dis ‘n rock festival waarmee die Somer elke jaar ingesien word. www.forr.co.za. Check sommer die lineup ook daar uit. Die Tuin Dwergies, Piet Botha, Valiant, Cortina Whiplash en Albert Frost is net so paar van die kunstenaars wat opgedaag het. Feitlik alles was brilliant gewees en ek gaan nie al die bands review nie want dit is ‘n novel op sy eie.

DSCN1710So stop Watkykjy en die mense by Jim Beam ons nog ‘n kas Red Stag Bourbon onder die arm die dag wat ons vertrek en daar gat ons. ‘n Lang nag van Stop-Ry/Go’s, potholes en probeer nugter bly en toe die Kosibaai grens oopmaak is ons daar. ‘n Uur later is ons afgesaal en goed aan die kuier. ‘n Kamp-bediender is aangeslaan vir ‘n paar randtjies per dag om tente op en af te slaan, bier en seekos by die shebeen’s te koop, en die sand buite jou tent soos ‘n Japanese Zen garden mooi netjies te hou. Die koelte in die skaduwee by die campsite is teenoorgesteld deur die hitte van die Agulhas current 100m weg van waar jy sit, drink in hand. So far so good. Dit is Woensdagmiddag so ons is ‘n dag vroeg. Dilemma. Dit beteken een van drie dinge: Ons gaan vanaand groot gaan met die mense wat alreeds hier is, of ons gaan rustig slaap en more groot gaan. Of option three, courtesy of Jim Beam Red Stag: ons gaan vanaand en more groot gaan. Vir die volgende dag en ‘n half trickle al die valies, wat duidelik lanklaas in die son was, in. En toe kom suntanned Nibs van der Spuy lekker van KZN op. Almal het dieselfde kyk in hulle oge en ons kom agter dat hierdie plek nog hard gaan rock.

Wat volg is ‘n whirlwind of R&Rs (Rum en Raspberry), Dois M bier, en musiek: dans op die strand, dans in die sand voor die stage, dans op die DSCN1733Beach Bar se deck, dans by die kampplek, dans in jou kop toe jy vir ‘n paar ure die opblaasmatras dop hou. En smiles all round. Maar nie net hippie smiles – lekker rock ‘n roll smiles ook. Dis seker die happiest festival ter aarde.

Teen Saterdag vroeg middag lyk dit of Doenbaar en die res van ons posse’ hulself al heeltemal te veel geniet het en dat WKJ nog kaartjies moet reel want dit het gevoel of ons 1ste kaartjies se fun was nou opgebruik. Mens moet maar hard party om so ‘n gevoel te kry. ‘n Vinnige telefoon oproep (ons was bang vir die roaming charges) en als is uitgesort. Griffin het verduidelik net hoeveel fun in een FORR kaartjie beskikbaar is – POESBAIE. So is ons weer af strand toe en stage toe en bar toe en strand toe en bar toe en stage toe en bar toe en strand toe en stage toe…….. you get the picture. So elke nou en dan vang ons ‘n lift na die volgende dorp of een van die menigte shebeens langs die pad wat ook almal oorloop met festivallers.

DSCN1795Toe Maandag uitendelik kom is die glimlag nog steeds aangeplak, maar net ‘n bietjie kleiner oor die 360 dae wat nog voor die volgende FORR le.

O ja, en vir die van julle wat weet waaroor dit gaan. Niemand het die dogfight gewen nie. Not for a lack of trying, but for a lack of suitable candidates.

Volgende jaar is ons weer daar maar dan hou ons angelfight.

DSCN1728

DSCN1783

DSCN1797

Deel met jou vriende:
  • Print
  • Digg
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • laaik.it
  • StumbleUpon
  • Twitter
  • email
Gefile in Snotstories | 13 Comments

Die Bachelors – deel I van II

"Yes-yes-yes?" vra die Afrikaanse strippertjie (heel moontlik van Pretoria-Noord se wêreld) terwyl sy haar brastrap aan die voorkant eenkant toe trek IMG_4527met haar duim. Haar kop is so skeef getilt na die eenkant toe met haar hare wat oor haar skouers hang. Dit lyk soos 'n desperate poging om te probeer sexy wees. Of dit, of hierie goose klap velle oor Patricia Lewis posters. Al wat die ouens op die oomblik sien is side-boob. Met haar duim in die pad. Daar steek nie veel verder uit nie. "Groot duim of klein tiete?" wonder ek amper hardop. Die ouens laat hoor van hulle: "Yeeeessss!". Die gesuipte soutpiele (wat ook, vir een of ander rede, 'n hokkiespan is) sit in 'n halfmaan rondom die flossie se "kantoorspasie" in die soon-to-be-bruidegom se suster se sitkamer. My tjommie, die soon to-be-bruidegom is aan 'n stoel vasgemaak in sy boxers met sy hande agter sy rug – ek vermoed met die boeie wat ons die vorige aand gebruik het om 'n measuring jug aan sy arm vas te boei om zak in te samel.

IMG_4585Come to think of it… die vorige aand was nie te kak nie. Ons het die outjie na 'n club toe gesleep in Fourways in 'n heavy onvleiende uitrusting en hom maak sing vir sy geld. Dis die heel eerste keer dat ek aan so iets deelneem want die fok weet, dit irriteer die kokende kak uit my uit as 'n klomp dronk konte inbars by 'n pub en begin "snaaks" wees met hulle "vriend" wat op trou staan. Gewoonlik is die buddies sulke blougesuipte ape met pienk bolgesigte wat nie uitmaak van persoonlike spasie in 'n publieke area nie. Ek wil my bier drink en met my tjommies praat. My regte tjommies, nie jy wat dink jy is almal se pel nie. Ek wil ook nie jou fokken Black Label spoeg uit my ooglede vee nie. Dis hoekom mense vir jou bruingeld en poesklappe gee, so maak 'n mental note. By the way hier is 'n redelik safe manier om persoonlike spasie te meet: As jy 'n vreemdeling binne 'n halwe armlengte is (en ek is nou fokken generous) en jy praat hard genoeg dat die karwag wat besig is om jou JVC uit jou Citi Golf te steel jou kan hoor, is dit poesklap tyd.

Anyway, hierdie tjommie het dit effens anders aangepak – hy het self na die tafels toe geloop by die club waar ons gaan uithang het, die plastic jug uitgehou, sy been met die stockings gewys en getune: "Hi girls. Coins go in the jug, paper money goes into the stalkings". Die vriendelike approach werk altyd. So uur later het ons 'n kraak gemaak uit die plek uit, R800 ryker. Die volgende dag het ons hom op President Fouche Drive laat karre afstof met 'n pienk verestowwer in dieselfde outfit. Seshonderd skille en 'n uur later is ons terug huistoe om te gaan braai… Total loot – R1400. Glad nie kak nie!

Fok, ek dwaal nou lekker van die punt af… O ja, die zef strippertjie van Pretoria-alles-behalwe-die-nice-dele. Een van die soutpiel-hokkiespelers het IMG_4646hierdie girl ge-organise vir die aand. Heel moontlik oor die interwebs nadat hy haar heavy pixelated profile pic gesien. Nadat hy 'n skoon bottel ethanol deur 'n bruinbrood ge-shotgun het.  Bygesê, die bra dra brille, so ek kon hom nie heeltemal kwalik neem oor die keuse of kaliber van vermaaklikheidstert nie. Waaroor ek hom wel kon kwalik neem is dat die keuse vir 'n stripper enigsins nodig was, want die outjie wat op trou staan se goose is hotter as 'n kakwarm somersdag in Indië. Dis soos om die derde prys in 'n vakansiekompetisie te wen met Nigeria as destination: eerste prys is een week, tweede prys is twee weke en derde prys is drie weke.

IMG_4706"Yes-yes-yes?!" laat die girl weer hoor, hierdie keer met haar duim ingehaak by haar panty se rek. So aweregs van haar kwak. Haar top het klaar gewaai en haar tiete (of tekortkoming daarvan) kan beste beskryf word as 'n meisie wat kaal op haar rug gelê en tan het en toe opgestaan het terwyl die tiete hulle "tan-posisie" behou het. Befok in die konteks van kook skills soos byoorbeeld koekbak, maar ongevraagd in die stripper konteks van koekwys. Kom ons stel dit so: Sy sal nie vinnig rugprobleme optel met daai twee Farmhouse Breakfast eiers nie. In een een nogal impressive, vinnige move raak sy haar tone en ontslae van die panty. "Yes-yes-yes?!" en die duim word by panty nommer twee (???) ingehaak. So gaan dit aan. "Yes-yes-yes!" met elke kledingstuk wat waai. Wie trek fokken drie panties bo-oor mekaar aan? Die soutpiel-hokkiespan wat teen hierdie tyd seker al met boners sit (ek durf geen ander plek as vir die chick kyk nie) laat hoor van hulle soos huilende Rottweilers.

Sy kom orent na een of ander poging tot 'n suggestive move – ek dink sy was besig om 'n kopkou of 'n vleisdas te simulate tussen my tjommie se IMG_4780bene. Handeviervoet kruip sy met lang armhale om hom soos 'n mank vlakvark. Sexy! Sy help die bra van die stoel af, ruk lipstick van iewers af uit (ek sidder om te dink) pluk die ou se broek af en raak doenig op sy poeflobbe. "Morgan", lees die ou se boude toe sy die lipstick se doppie terugsit. Natuurlik vorm die ou se poefgaatjie nie die "O" in "Morgan", maar die "R" se bene wat wydsbeen oor sy poefkanaal pryk. Iets wat ek regtig sonder sou kon doen. So dis wat haar naam is. Ek het seker die Power Point presentation, induction en koffie gemis aan die begin van die vergadering. Dank vader vir my buddy se ass as canvas. Dankie, Morgan. Vir fokol.

Dis seker nou min of meer die gepaste tyd om te noem dat ek deurentyd sit en foto's neem het van Morgan met my nuwe next level kamera wat ek die vorige week aangeskaf het. Ek moet sonder 'n flash neem, jy check? Die verskoning: ek leer nog die kamera en al die lig settings ken. Daar word meer foto's geneem in die eerste halfuur van die stripshow as waaraan wyle Prinses Diana gewoond was op 'n besige Maandag, bless her heart.

IMG_4710"Yes-yes-yes?!" en die hokkiespan skreeu in die affirmative terug asof hulle sopas 'n goue medalje gewen het by die Special Olympics. Aha, dit smaak my panty nommer drie is oppad uit! Ek voel 'n hand op my skouer en kyk op. 'n Vent wat soos 'n koeksusterverkoper lyk in 'n verbleikte pienkerige anorak vermaan my met sy wysvinger: "No more pictures from dis point forwards!" Ons het vergeet dat die chick haar pimp/pa/boyfriend/broer saamgebring het wat sy as haar driver aan ons voorgestel het. "I is still figuring out the settings on my kamera." tune ek die ou terug in aspris verkakte Engels om vas te stel of hy agterkom dat ek ook Afrikaans is. Hy doen nie. "Put de camera away plies". Ek figure toe dat ek nie juis iets mis nie (behalwe natuurlik om my kamera skills te oefen) en sit die ding weg. Dit gedoen en die laaste barrier tussen poes en die poese wat daarna kyk trek deur die lug in die vorm van panty nommer drie. The final frontier. Vir 'n oomblik dog ek dat ek 'n tong of iets sien uithang en kry ek 'n onbeheerbare pisgril – een van daais wat die skouers heen en weer laat ruk en jou orals oor die toiletdeksel laat pis. Jy maak uit?

Morgan staan nou in al haar glorie kaalgat voor ons met haar eier-tiete en skoogeskeerde, geringe poes, dun swart langerige hare, 'n skerp neus en dun lippe. Vir die eerste keer kan ons sien dat haar lippe actually dunner as haar poeslippe is. Sy lyk soos 'n kaal heks met 'n eetversteuring.

Genadiglik sit sy die sikamerlig af…

IMG_4697

 

Deel met jou vriende:
  • Print
  • Digg
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • laaik.it
  • StumbleUpon
  • Twitter
  • email
Gefile in Snotstories | 11 Comments

Vrees Fokol – Hoofstuk 10: Die einde van die droom

Vrees Fokol is 'n vervolgverhaal van 10 hoofstukke. Die eerste 4 hoofstukke is verniet beskikbaar. Hoofstuk 5 tot 10 sal vir R7 elk verkoop word om die skrywer te vergoed vir sy skryfwerk sodat die arme drommel ook 'n kaas-en-tamatiesous broodjie kan vreet.

Jy kan dus inclub met ses ander tjommies vir R1 elk as dit vir jou te duur is en dan vir mekaar die copies e-mail.

Alle persone in die roman se name is verander om hul identiteite te beskerm. Dit het egter ietwat kak geklink, toe word dit maar terugverander.

Julle kan die vorige hoofstukke hier dowload in PDF format:

Hoofstuk 1vrees fokol 10

Hoofstuk 2

Hoofstuk 3

Hoofstuk 4

Hoofstuk 5

Hoofstuk 6

Hoofstuk 7

Hoofstuk 8

Hoofstuk 9


 

Hoofstuk 10 – Die einde van die droom

Jackie Sieberhagen knip sy oë. Die son is besig om te sak en die skel-helderheid van die geel-oranje bol wat reg in sy gesigsveld val, laat hom kreun en omdraai.

Hy hou sy oë toe en dink aan die Suid-Afrikaanse droom. Hoe ver het hy gekom? Beelde flits voor hom – die opplak van die Vrees- en die Fokol-plakkers weerskante van die Honda-teken op die Ballade, waarin hy mettertyd sy Jackie van Onselen – sy Jackie, fok, ek mis haar, besef hy skielik – verlaat het.

Die beelde laat hom nie met rus nie. Die hartseer dronkaarde in die Stink Flamink, bereid om ‘n noot of wat uit te haal vir net ‘n bietjie liefde, al is dit skynliefde. Die bikers by die Aardklop-fees, oortuig van hul eie oorheersing van die wêreld – waar, al is die wêreld klein, dink Jackie. Die Steers op Drie Susters, die stryd met Santie die Sangoma in die veld. Bloemfontein en maskers, die N8 en ‘n ou man wat sy en sy vriende se ontblote gatte gered het. Kimberley en die doos-verkeersbeampte met die knuppel.

Nie hoe ver het ek gekom nie, dink Jackie. Hoe naby het ek gekom…

‘n Skril fluitgeluid klink in Jackie se ore soos sy gehoor terugkeer. Hy hoor stemme, harde stemme, wat baklei. Hy kyk op en sien hoe Danny op die doos met die knuppel afstorm. Die doos met die knuppel en die uniform tel hom egter gemaklik op en voer ‘n perfekte piledriver uit.
“Undertaker!” roep die verkeersbeampte.

Oscar staan nader aan die beampte. Hoewel Jackie se bewussyn en motoriese koördinasie nog geensins geheel en al terug is nie, lag hy triomfantelik. Oscar is die spiere, die een wat hulle uit hierdie benarde situasie kan red.

LEES DIE RES VAN HOOFSTUK 10 HIER

Deel met jou vriende:
  • Print
  • Digg
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • laaik.it
  • StumbleUpon
  • Twitter
  • email
Ook gefile in zefshop | 1 Comment